+خیلی داری تند میری. پاهام دیگه توان رکاب زدن نداره
_تنبل نباش بدو بیا من اگه به غروب خورشید نرسم باهات قطع ارتباط میکنم
با صدای بلند گفت و من کاری جز لبخند زدن نکردم
سعی کردم انرژیمو تو پاهام جمع کنمو سریع تر رکاب بزنم
با رسیدن کنارش نگاهمو بهش دادم که داشت با یه لبخند که انگار دوخته شده بود به لباش رکاب میزد
چشماش به خاطر نور آفتاب ریز تر شده بودو موهاش به لطف خورشید روی خوش رنگ ترین حالت خودش بود
ناخودآگاه لبخند محوی میزنمو نگاهمو به رو به روم میدم
+آسمون خیلی خوش رنگِ...کاش بوم نقاشیم رو میاوردم
_سعی کن جای اینکه همیشه برای بقیه به تصویر بکشی، یکم برای خودت لذت ببری...خسته نشدی از بس رو به روی بوم نقاشی کردی؟
نفس عمیقی میکشمو با یادآوری حسم موقع انجام اونکار لبخند کوچیکی میزنم
+همونقدر که تماشای خورشید موقع طلوع و غروب برات جذابِ، به تصویر کشیدن منظره رو به روم هم برای من جذابِ...
نگاهمو بهش میدمو لبخندم پررنگ تر میشه
+هرکس یه منبع آرامش داره که با توجه به ذاتش تعریف میشه، اینطور نیست؟
_تنبل نباش بدو بیا من اگه به غروب خورشید نرسم باهات قطع ارتباط میکنم
با صدای بلند گفت و من کاری جز لبخند زدن نکردم
سعی کردم انرژیمو تو پاهام جمع کنمو سریع تر رکاب بزنم
با رسیدن کنارش نگاهمو بهش دادم که داشت با یه لبخند که انگار دوخته شده بود به لباش رکاب میزد
چشماش به خاطر نور آفتاب ریز تر شده بودو موهاش به لطف خورشید روی خوش رنگ ترین حالت خودش بود
ناخودآگاه لبخند محوی میزنمو نگاهمو به رو به روم میدم
+آسمون خیلی خوش رنگِ...کاش بوم نقاشیم رو میاوردم
_سعی کن جای اینکه همیشه برای بقیه به تصویر بکشی، یکم برای خودت لذت ببری...خسته نشدی از بس رو به روی بوم نقاشی کردی؟
نفس عمیقی میکشمو با یادآوری حسم موقع انجام اونکار لبخند کوچیکی میزنم
+همونقدر که تماشای خورشید موقع طلوع و غروب برات جذابِ، به تصویر کشیدن منظره رو به روم هم برای من جذابِ...
نگاهمو بهش میدمو لبخندم پررنگ تر میشه
+هرکس یه منبع آرامش داره که با توجه به ذاتش تعریف میشه، اینطور نیست؟