نگاهمو به دستی که سمتم دراز میشه میدم
من حتی از فرم انگشتاش هم میشناختمش
_افتخار رقصیدن با من رو میدین؟
کوتاه میخندمو نگاهمو به صورتش میدم
+این دیگه چه جور درخواست کردنِ؟
_دارم سعی میکنم مثل اشراف زادها رفتار کنم
دستشو یکم جلوتر میاره و من ناچار دستشو میگیرمو بلند میشم
نه اینکه دلم نخواد باهاش برقصم...نه اصلا
فقط نمیخواستم با کم شدن فاصله بین بدنامون ضربان شدید قلبمو حس کنه
دستم تو دستش بود و حتی از روی دستکش هم میتونستم گرماش رو احساس کنم
این خجالت آور بود. نبود؟
اینکه در قبال کسی که بدون هیچ حسی فقط داره باهام میرقصِ اینقدر بی جنبه باشم. در واقع قلبم بی جنبه باشه
اسمش عشق بود یا علاقه شدید. یا شاید حماقت. نمیدونم. فقط میدونم وابستش بودم
نگاهمو به چشماش دادم...تقریبا هیچ حس خاصی رو منعکس نمیکرد. شاید فقط به چشم یه دوست نگاهم میکرد. شایدم یه رهگذر که بعد یه مدت مشخص جایگزین میشد.
_همیشه اینقدر جدی میرقصی؟
+بله؟
گیج جوابشو میدمو اون با یه لبخند سوالمو بی جواب میذاره
لبمو از تو گاز میگیرم و به خاطر این بی حواسی به خودم لعنت میفرستم
تیکه اوج آهنگ همراه میشد با چرخیدن دختران و بانوان جوان
همونطور که دست راستم بین دستای مردونه فرد رو به روم بود آروم میچرخمو قبل از اینکه دوباره به حالت عادی برگردم نگاهم میفته به گلدون بزرگ کنار پله های کاخ که با رزهای سیاه پر شده بود
نور لوستر های مجلل هاله هایی از رنگ طلایی روشون منعکس میکرد و من خیره بودم به هارمونی رنگ هاشون
ترکیب قشنگی بود
رنگ طلایی نور و سیاهی مات گلبرگ ها کنار هم خیره کننده بود. تصویر خیره کننده ای که موقت بود
هرچقدرم این ترکیب چشم نواز بود، ولی با خاموش شدن لوستر ها، از بین میرفت.
این حس زیادی آشنا بود
طوری که انگار هر روز تجربش میکنم
زیادی آشنا
و زیادی تلخ
من حتی از فرم انگشتاش هم میشناختمش
_افتخار رقصیدن با من رو میدین؟
کوتاه میخندمو نگاهمو به صورتش میدم
+این دیگه چه جور درخواست کردنِ؟
_دارم سعی میکنم مثل اشراف زادها رفتار کنم
دستشو یکم جلوتر میاره و من ناچار دستشو میگیرمو بلند میشم
نه اینکه دلم نخواد باهاش برقصم...نه اصلا
فقط نمیخواستم با کم شدن فاصله بین بدنامون ضربان شدید قلبمو حس کنه
دستم تو دستش بود و حتی از روی دستکش هم میتونستم گرماش رو احساس کنم
این خجالت آور بود. نبود؟
اینکه در قبال کسی که بدون هیچ حسی فقط داره باهام میرقصِ اینقدر بی جنبه باشم. در واقع قلبم بی جنبه باشه
اسمش عشق بود یا علاقه شدید. یا شاید حماقت. نمیدونم. فقط میدونم وابستش بودم
نگاهمو به چشماش دادم...تقریبا هیچ حس خاصی رو منعکس نمیکرد. شاید فقط به چشم یه دوست نگاهم میکرد. شایدم یه رهگذر که بعد یه مدت مشخص جایگزین میشد.
_همیشه اینقدر جدی میرقصی؟
+بله؟
گیج جوابشو میدمو اون با یه لبخند سوالمو بی جواب میذاره
لبمو از تو گاز میگیرم و به خاطر این بی حواسی به خودم لعنت میفرستم
تیکه اوج آهنگ همراه میشد با چرخیدن دختران و بانوان جوان
همونطور که دست راستم بین دستای مردونه فرد رو به روم بود آروم میچرخمو قبل از اینکه دوباره به حالت عادی برگردم نگاهم میفته به گلدون بزرگ کنار پله های کاخ که با رزهای سیاه پر شده بود
نور لوستر های مجلل هاله هایی از رنگ طلایی روشون منعکس میکرد و من خیره بودم به هارمونی رنگ هاشون
ترکیب قشنگی بود
رنگ طلایی نور و سیاهی مات گلبرگ ها کنار هم خیره کننده بود. تصویر خیره کننده ای که موقت بود
هرچقدرم این ترکیب چشم نواز بود، ولی با خاموش شدن لوستر ها، از بین میرفت.
این حس زیادی آشنا بود
طوری که انگار هر روز تجربش میکنم
زیادی آشنا
و زیادی تلخ