*غزل*

چې د ښکلو محبت کې راحیسار شوم
زه له هغې ورځې سم، لکه په دار شوم

نه مې څوک تپوس ته راغلل، نه چا وکړ
ورک له خپل کلي او کوره، سم بیزار شوم

څه عجیبه زمانه وه، خو شوه تېره
لاړه لاړه، پسې لاړه، په قرار شوم

د ژوندون په لایحه کې راته دا پاتی مخلوقه
په غمونو، په دردونو، ګریفتار شوم

هر قدم سره دمه اخلم او ځمه
زه نو ولې د یو چا په انتظار شوم؟

په ساحل جانان د مینې ګذار وکړه
درته ناست ده لیونیه، که بهار شوم

*شاعر ساحل جانان*