Lockheed SR-71Black bird
یه هوایپمای شناسایی استراتژیک بود از ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۸. و در کل هم ۳۲ فروند ازش ساخته شده بود که کلا توی این مدت ۱۲ تاش نابود شدن.(اگه دقیق تر بگیم، ۱۹۶۶ وارد خدمت شد، ۹۰ بازنشسته شد، ۹۵ دوباره برای مدتی فعال شد و ۹۸ کلا بازنشسته شد)
سریع ترین هواپیمای سرنشین داره تاریخه و سرعتش به ۳.۳ ماخ می رسه و تا ارتفاع ۲۴ هزار متری می تونه بالا بره. سرعتش و ارتفاع زیادش می شه گفت مهم ترین ویژگیش بوده و بخاطر همینم در برابر تهدیدای دشمناش در امان بوده.
(اما با اینحال هواپیمای سریع تر از اس ار ۷۱ هم وجود داره. North American X-15 سرعتش ۵.۹ ماخ بوده که تقریبا دو برابر اس ار ۷۱ می شه. اما چون از روی باند نمی تونست پرواز کنه و وابسته یه هواپیمای دیگه برای پرواز بوده، حسابش نمی کنن خیلی.)
بخاطر سرعت خیلی زیادش نمی شد از مواد عادی برای ساختش استفاده کرد. مثلا برای ساخت بدنهاش از تیتانیوم و الیاژ هاش استفاده می کردن. وقتی توی هوا بود اتفاق خاصی نمیوفتاد اما وقتایی که روی زمین بود، مخزن سوخت روی بالش نشتی داشت. دلیلشم این بوده که ماده ای نبوده بتونه قطعات بالشو اب بندی کنه. حالا چرا اینجوری می شد اصلا؟ ساختارش در اثر گرمای پرواز با سرعت ۳ ماخ منبسط میشد. طراحی اتصالات و درزهای بدنش جوری بود که با گرم و منبسط شدن هواپیما اببندی بهتری ایجاد میشد پس وقتی هواپیما روی زمین بود/سرد بود ممکن بود مقداری سوخت از درزهای مخزن نشت بکنه.
در نهایتم توی سال ۱۹۹۸ بخاطر هزینه زیادش بازنشسته شد و دیگه ازش ساخته نشد. و خب هزینه اش فقط صرف ساختش نمی شد و نگهداری و تعمیرش هم هزینه بر بود سر همین بازنشسته شد.