انگار دیگه هیچچیز اینجا سر جای خودش نیست، همه به تمسخر شعار بمان و پس بگیر سر میدن اما اگر دو دقیقه پاهات رو توی یک مغازه ( چه لوازم تحریر، چه فروشگاه های پروتئین فروشی، پوشاک و...) میفهمی روز به روز چه کلاه بزرگتری سرت میره. نه کسی دلسوز دیگریه و نه کسی به وضعیت اعتراض میکنه. قیمت های نجومی برای یک کیلو گوشت؟ چند تا دونه تخم مرغ؟! اینجا حتی نیاز های اولیه هم کم کم آرزو میشن.