هیچکس نمیتواند از عادی شدن جان سالم به در ببرد. همیشه عادت میکنی؛ اول به خودت، بعد هم به هرچه پیش آید، تا لحظهای که مغز جا بماند از حادثه. تا لحظهای که مغز یک ناتمام باقی میماند.
ناتمامی
ناتمامی