به آرامی با دستهایش موهای خودش را مرتب کرد و با لبخندی بیجان سرش را بالا گرفت. نوشیدنیِ کافئیندارش داشت سرد میشد، پس لیوانش را به سمت لبهایش برد و جرعه جرعه شروع به نوشیدنش کرد. موسیقی بیکلامِ پسزمینه به زیبایی روح را به تنش باز میگرداند. به نقاشیهای عجیب و بینتیجهاش نگاهی انداخت و این باعث شد نتواند خندهاش را مهار کند. بلند شد و طول و عرض خانه را با گامهای آهستهاش متر کرد، موسیقی هنوز هم داشت به گوشش میخورد و او با خودش فکر کرد که چرا گرامافونِ قدیمی ندارد؟