ظلمدیدهیِ تلخی بود در خمیدگی ایستاده
اما در آخرین لحظهیِ زمانِ گذر
او نیز انسانی بود در جستجویِ نفسِ آسایش
در گسیختگیِ خلقِ منظرههایِ نفرتِ
او نیز روحی بود-آسیبدیده-در تفریقِ خانواده
طعمهیِ جنگِ جامعه-اسیرِ قطاری بیقافله
آنجا که نبود میان خون و زخم ذرهای فاصله
همچو مردانِ جنگجویِ آگاه به حماقتِ جنگ
میجنگید تا جنگی نباشد
غافل از اینکه خالقِ جنگها بود در درون خود
خونریزیِ صلح از ابدیتِ عمق و زندگیهایِ سرد
تنها ناظرِ او، خدا نه بلکه حاصلِ آوارش بود
با وجودِ سیاهی او نیز انسانی پر از رنگ بود
اما در آخرین لحظهیِ زمانِ گذر
او نیز انسانی بود در جستجویِ نفسِ آسایش
در گسیختگیِ خلقِ منظرههایِ نفرتِ
او نیز روحی بود-آسیبدیده-در تفریقِ خانواده
طعمهیِ جنگِ جامعه-اسیرِ قطاری بیقافله
آنجا که نبود میان خون و زخم ذرهای فاصله
همچو مردانِ جنگجویِ آگاه به حماقتِ جنگ
میجنگید تا جنگی نباشد
غافل از اینکه خالقِ جنگها بود در درون خود
خونریزیِ صلح از ابدیتِ عمق و زندگیهایِ سرد
تنها ناظرِ او، خدا نه بلکه حاصلِ آوارش بود
با وجودِ سیاهی او نیز انسانی پر از رنگ بود