چشمِ چشمه، تو سکوتِ کوه گم شد
رودا از ترس بُریدن، مسیرشون عوض شد
برگِ خسته از سقوط، تو دستِ خاک پوسید
و ریشهای که به خیالِ زندگی
لبِ مرگ رو بوسید
که تو این زمین، بویِ مرگ تو نفسهاست
سبزیِ جنگل قصه شد، حالا درخت کجاست؟
یه مشت خاک، یه آسمونِ پر از سیاهی
هرچی بود فروختن، سهمِ نفس شد تباهی
رودا از ترس بُریدن، مسیرشون عوض شد
برگِ خسته از سقوط، تو دستِ خاک پوسید
و ریشهای که به خیالِ زندگی
لبِ مرگ رو بوسید
که تو این زمین، بویِ مرگ تو نفسهاست
سبزیِ جنگل قصه شد، حالا درخت کجاست؟
یه مشت خاک، یه آسمونِ پر از سیاهی
هرچی بود فروختن، سهمِ نفس شد تباهی