دیروز تصمیم گرفتم یک فیلم ببینم.
فیلم غم انگیز و غیر قابل تحمل بود: مردی روی مبل نشسته و با چشمان گود افتاده و اتاق شلخته به دوربین زل زده بود. تمام زندگی اش خاکستری بود. انگار که خیلی وقت است حتی تلاش نکرده است از جایش بلند شود و کاری برای این وضع بکند. جوری به دوربین نگاه میکرد که انگار انتظار داشت دنیای اینورِ تلوزیون کاری بکند.
دیگر آرامآرام متوجه شدم این فیلم خیلی خستهکننده است؛
پس تلوزیون را روشن کردم.
فیلم غم انگیز و غیر قابل تحمل بود: مردی روی مبل نشسته و با چشمان گود افتاده و اتاق شلخته به دوربین زل زده بود. تمام زندگی اش خاکستری بود. انگار که خیلی وقت است حتی تلاش نکرده است از جایش بلند شود و کاری برای این وضع بکند. جوری به دوربین نگاه میکرد که انگار انتظار داشت دنیای اینورِ تلوزیون کاری بکند.
دیگر آرامآرام متوجه شدم این فیلم خیلی خستهکننده است؛
پس تلوزیون را روشن کردم.
به قلم: خودم
• @Wane_Mohaq | #غبارآلود #مینیمال