تو نسخه لاتین کتاب مقدس، اونجایی که میخواد بگه وقتی موسی بعد از دریافت الواح داشت از کوه میاومد پایین سرش نورانی بود، از کلمهای برای نورانی استفاده کرده که معنی شاخ هم میده. قرنها بعد اینو نفهمیدند و شاخ ترجمه کردند، و برمبنای همون ترجمه تو نقاشیها و مجسمهها برای موسی شاخ گذاشتند.
شاید یک افتضاح باشه، اما به اندازه افتضاحاتی که در تاریخ اسلام رخ داد نیست. مسلمانان هم معنی خیلی چیزها رو نفهمیدند. مثل کلمه فرقان. فکر کردند اگه تقوا داشته باشند و مال حرام نخورند، طبق وعده خدا قابلیت تشخیص همه خوبها از بدها رو پیدا خواهند کرد. در حالی که اینجوری کار نمیکنه. اگه مواظب باشی که سم وارد غذات نشه، تنها مزیتش اینه که نمیمیری. مزیت مهمیه، اما فقط همینه. کسی با نخوردن سم ورزیده نمیشه. برای ورزیده شدن باید کارهای دیگهای کرد. برای تشخیص خوب از بد، باید عقل رو پرورش داد، و تسلیم واقعیات شد، که کارهای سختی هستند. مسلمان فکر کرد بدون انجام کارهای سخت، میشه صاحب قابلیتهای ویژه شد.
مسیحی با نفهمیدن کلمات، روی مجسمه پیامبر شاخ گذاشت، و مسلمان روی سر خودش.