چشم هاش رو باز کرد و اروم به اطراف نگاه کرد، نسیم سردی که صورتش رو نوازش میکرد و صدای بارون که روحش رو به بازی گرفته بود، همه ی اینها براش تازگی داشت. به سمت جلو حرکت کرد و از دور کلبه کوچیکی رو دید. نیرویی اون رو به سمت کلبه میکشوند بی اختیار به سمت کلبه قدم برداشت و اهمیتی نمیداد که گل های بابونه زیر پاش رو یکی یکی لگد میکرد.
انگار که امشب ماه هم از چشم همه دور شده و پشت ابرها پنهان شده و جنگل تاریک در سکوت مرگباری فرو رفته بود و بجز چند کرم شبتاب که اطراف گل ها میچرخیدند چیز دیگه ای نبود . نزدیک کلبه رسید و دستش رو روی دستگیره در گذاشت، در رو که باز کرد اون رو دید... مثل همیشه موهای بلند طلاییش رو بافته بود و از پنجره در حال نگاه کردن به بیرون بود.
نزدیک تر رفت که متوجه رد خون روی کف کلبه شد، این تصادف حق اون نبود، این آخرین باری بود که میتونست اون رو ببینه و این رویا دوام زیادی نداشت. وقتی به طرفش چرخید چشم های آبیش رو دید که غرق در اشک بود و دوباره اون لبخند زیباش... . تصویرش کمرنگ و کمرنگ تر میشد و اون رو اینجا با قلبی غرق در اندوه تنها میزاشت. به دختر نگاه میکرد و آروم زیر لب زمزمه میکرد: این پایانی نبود که میخاستیم آچای من .
انگار که امشب ماه هم از چشم همه دور شده و پشت ابرها پنهان شده و جنگل تاریک در سکوت مرگباری فرو رفته بود و بجز چند کرم شبتاب که اطراف گل ها میچرخیدند چیز دیگه ای نبود . نزدیک کلبه رسید و دستش رو روی دستگیره در گذاشت، در رو که باز کرد اون رو دید... مثل همیشه موهای بلند طلاییش رو بافته بود و از پنجره در حال نگاه کردن به بیرون بود.
نزدیک تر رفت که متوجه رد خون روی کف کلبه شد، این تصادف حق اون نبود، این آخرین باری بود که میتونست اون رو ببینه و این رویا دوام زیادی نداشت. وقتی به طرفش چرخید چشم های آبیش رو دید که غرق در اشک بود و دوباره اون لبخند زیباش... . تصویرش کمرنگ و کمرنگ تر میشد و اون رو اینجا با قلبی غرق در اندوه تنها میزاشت. به دختر نگاه میکرد و آروم زیر لب زمزمه میکرد: این پایانی نبود که میخاستیم آچای من .