+اذیتم نکن؛ باشه؟
-اذیتت کردم؟
+نه، هیچ وقت نکن.
-عزیزم من...
+صدرا من تا حالا عاشق نشدم!
-یعنی الان عاشقِ منی؟
+دارم جدی حرف میزنم.
-ببخشید.
+من، اولین باره که، به جز مامان بابام به کِسِ دیگهای اعتماد میکنم.
همهش میترسم فکر میکنم، اگه بهم دروغ بگی، اگه اینی نباشی که داری نشون میدی، اگه، یهو بذاری بری من باید چی کار کنم؟!
من تو زندگیم آرومم، خوشحالم؛ با تو آرومتر شدم. خرابش نکن خب؟!
-ساحل، عزیزم تو نمیدونی، چون منو نمیشناسی. یعنی منِ قبلِ خودتو نمیشناسی.
من برعکسِ تو بودم. به همه اعتماد کردم، زندگیم آروم و قشنگ نبوده؛ ولی تو اومدی همه چی عوض شد!
من با تو حالم خوبه؛ دیوونه نیستم این زندگیو خرابش کنم.
من خیلی دوسِت دارم...
تو واسه من اَ کُلِ این دنیا بَسی!
من خودِ الانمو دوس دارم چون تو دوسش داری!
بهت قول میدم، کنارِ هم، با هم دیگه میریم جلو. هیچیم نمیخوام ازت؛ فقط دلت قُرص باشه از من! باشه؟
+باشه، قُرصه.
-قُرصِ قُرص؟
+قُرصِ قُرص!
•پوست شیر/۱۴۰۱