28 Dec 2025, 11:12
28 Dec 2025, 11:11
28 Dec 2025, 11:10
شرط آپلود پارت بعدی +70 ریاکت.
28 Dec 2025, 11:09
«در افسانههای کهن آمده که اگر روحِ دو معشوق با ریسمان سرخِ سرنوشت به هم گره خورده باشد، زمان توانِ جدا کردنشان را ندارد. میگویند روحها یکدیگر را به یاد میآورند، حتی وقتی ذهنها فراموش کردهاند.»
⌝؋ـیک: مرگــــ برای هردوی ما بهتــــر است𓍼ོ⌞ ⌝ژانر: انگست، ؋ـانتزی، معمایی، اسمات ⌞⌝کاپل: یونگیو ⌞⌝نویسنـده: rosetta
28 Dec 2025, 10:46
28 Dec 2025, 10:43
28 Dec 2025, 10:40
28 Dec 2025, 10:39
+ چࢪا دوسـم نـداری ؟ـ کـے گـفتـہ دوسـت نـدارم ؟+ تـاحالا بهـم نگفتـے دوسـم داری.- مـن از آسـمون تـاࢪ دل کنـدم و دلـبندِ، آسمـان سـیاه چشمـانـت شـدم. مـن از سـࢪخـے لالـہ هـای ࢪز دل کـندم و دلـبندِ، غنـچـہ لبـانـت شـدم. مـن از تـاࢪ هـای چنـگ دل کـندم و دلـبندِ، نـوازش شـدم. مـن از غـم بـاࢪان دل کـندم و دلـبندِ، هـمدم اشـکانـت شـدم. مـن از سـوسـو بـادها لا بـہ لای بـࢪگ درخـتان دل کـندم و دلـبندِ، نـوای خـندت شـدم. مـن از آࢪامـشِ سـکوت دل کـندم و دلـبندِ، آوای صـدات شـدم. مـن از ابـࢪهای بـاࢪانـے دل کـندم و دلـبندِ، چشـم بـہ ࢪاه تـو شـدم. مـن از آیـندهاـی طـولانـے دل کـندم و دلـبندِ، گـذࢪ زمـان بـا تو شـدم. مـن از خـوࢪشید و مـاه دل کـندم و دلـبندِ، کـوچک شـدم. مـن از زنـدگی دل کـندم و دلـبندِ، تـو شـدم. هـنوز میگـے دوسـت نـداࢪم ؟
28 Dec 2025, 09:51
نمیدونم چند وقتہ ڪہ قلمم ࢪو بہ دست نگرفتم اگہ اشتباه نڪنم؛ فڪࢪ میڪنم دو هفته اے میگذره پشت میز چوبےم نشستم و به صفحہ سفید جلوم خیࢪه شدم، مغزم هم مثل همون صفحہ خالیہ تنها تفاوتش سیاهے بے پایانشہنگاهم ࢪو به شیشہ پنجره میدم، ستاࢪه ها دࢪخشان تࢪ از همیشہ بنظر میࢪسن، دࢪست مثل چیزے ڪہ از چشم هاے تو به یاد داࢪمࢪوشنایے ماهِ ڪامل...چشم هام ࢪو آزاࢪ میداد، دࢪست مثل وقتے ڪہ میدیدمت و ڪل دنیام با لبخندت گࢪم و ࢪوشن میشد.صدایے جز صداے نفس هام به گوشم نمیرسہ، درست مثل وقتے ڪہ ڪناࢪ تو لحظہ هامو سپرے میڪࢪدم دنیا همینقدࢪ پࢪ آࢪامش و بے صدا بود، انگاࢪ ڪہ جز ما هیچکس دیگہ اے تو دنیا وجود نداࢪه.چࢪا همہ چیز منو یاد تو میندازه؟شاید این منم ڪہ تلاش میڪنم تڪہ هاے باقے مونده از تو ࢪو دࢪ همہ چیز پیدا کنم...ڪہ شاید با بهم چسبوندن این تیکہ ها بتونم دوباࢪه توࢪو ڪامل حس ڪنم.چشمام دوباࢪه خیسہ و اشڪ ازشون میچڪہدࢪست مثل اونشب ڪہ باࢪون میومد...همون شبے که ستاࢪه هام مࢪدن و دنیام خاموش شدهمون سڪوت همیشگے بود ولے اینباࢪ دیگہ آࢪامشے با خودش نداشتصدات ڪࢪدم، خیلے بلند صدات ڪࢪدم اما انگاࢪ نمیشنیدے.قبلا وقتے اسمت ࢪو صدات میزدم نواے ڪلماتت منو مست میڪࢪد.دستام خیس شده بود اما این خیسے بخاطࢪ باࢪون بہ نظࢪ نمیرسید. صداے سوت ڪترے منو بہ حال بࢪگࢪدوند، حتے نمیخواستم صوࢪتمو خشڪ ڪنم؛ بہ هࢪحال، بعد از چند دقیقہ دوباࢪه قࢪاࢪه خیس بشہ.
28 Dec 2025, 09:50
28 Dec 2025, 09:36
28 Dec 2025, 09:32
27 Dec 2025, 23:25
27 Dec 2025, 23:24
27 Dec 2025, 22:27
27 Dec 2025, 22:25
27 Dec 2025, 22:20
27 Dec 2025, 20:40