تو همیشه وجه ی منطقی من رو دیدی
چون هروقت میومدی پیویم مثل یه بچه که تو بازار مامانش رو گم کرده و بستنی شم از دستش افتاده رو زمین با چشای اشکی آواره واسه خودش میگرده بودی
من ام اون کسی میشدم که تورو میگرفتش تو بغلش و آرومت میکرد!
چون هروقت میومدی پیویم مثل یه بچه که تو بازار مامانش رو گم کرده و بستنی شم از دستش افتاده رو زمین با چشای اشکی آواره واسه خودش میگرده بودی
من ام اون کسی میشدم که تورو میگرفتش تو بغلش و آرومت میکرد!