Forward from: حرفینو | پیام ناشناس
مینویسم چون میخوام بمونه برای سالها
برای سالها بعد از من🚶🏻♀
دل بدید به حرفام
مبینای یکسال پیش دقیقا ۳۶۵ روز پیش
فکرشم نمیکرد
حتی
از ذهنشم نمیگذشت که تابستون سال دیگش
قراره به دغدغه اربعین کربلا رفتنش بگذره
مبینای یکسال پیش
فکرشم نمیکرد خدا براش چ برنامه ای داره
چ بسا که برای ۵ سال خودم برنامه مهاجرت ریخته بودم و قرار بود تابستون رو زبانم کار کنم
و ۵ سال دیگش لب دریا در حال افتاب گرفتن باشم😄🤣
من ادم مذهبی نبودم ولی امام حسین رو دوست داشتم
خدارو دوست داشتم و برام محترم بودن
هرکی توهینمیکرد به اهل بیت و خدا جلوش وایمیستادم یا جمع رو با کراهت ترک میکردم
زمان بچگی
به لطف مادر بسیجیم😄هیئت و مسجد قسمتم شده بود
کلی روضه و زیارت عاشورا
کلی مراسم و سر مزار رفتن شهدا
کلی نوکری نصبیبم شده بود
ولی بچه بودم 🚶🏻♀
با بزرگ شدنم من دورتر میشدم ازین جمعها
تقریبا ۸ سال دور بودم ازین جور مراسم ها و جو ها(حب امام حسین و اهل بیت سبب عاقبت بخیریِ. اینو الان با جون و دل درک میکنم)
اصلا ادعایی نداشتم تو دین
چ بسا به مامانم میگفتم کو خدا
چرا نماز میخونی برا کی میخونی
پس چرا جواب نمیده
(جوری که مامانم گریه میکرد خدا ببخشه منو)
حجاب چیه
بقیه چشاشونو ببندن😐🦦😂
نمیتونید تصور کنید چن ماه بعد از اون تابستون چجوری سرم کوبیده شد به سنگ
خدا شاهده
متن بالا فقط ی مقدمه بود😁
چرا با ی فیلم کمتر از ۱ دقیقه مبینا اینقدر ریخت بهم
مبینایی که برای ی شاه عبدالعظیم رفتن بهونه میاورد که نره
(انگار ی ریسمانی اومد سمت من،که منم نه نگفتم،گرفتمش،چسبیدم بهش،همونجوری نگهش نداشتما،با تحقیق کردن با کتاب خوندن با کلیپ دیدن خودمو هی ازش میکشیدم بالا😄)
این تغیر کردن من چند ماه طول کشید
خیلی جنگ داشتم با خودم خیلی
ازین در به اون در میزنم
نفسم ی چیز دیگه میخواست
ولی دلم میگفت نه اونی که خدا گفته
گفتنش راحته
ولی برام عذاب گذشت چند ماه
تا تونستم نفسم رو جلوش بایستم
(جهادی بودا😄ولی من سخت تر بودم)
شیطان هم بیکار ننشسته بود🚶🏻♀
اون اوایل که دیگ رسما کلید خورد تغیرم و نماز رو شروع کردم هی فکر میکردم نمازم غلطه دارم اشتباه میکنم
چرا دستمو کج گذاشتم
نکنه وضوم غلط بوده ۳ قدم راه رفتم بعدش نکنه باطل شده😐
تازه😃
تا ۳ شب کابوس میدیدم هرشب
خوابام سیاهی مطلق بود
ترسناک(مثل اینکه ی نفر حسابی سوخته بود داشت اینجوری تلافی میکرد)
جوری ک وقتی از خواب میپریدم جرات نداشتم از زیر پتو بیام بیرون و از گرما میمردم🚶🏻♀
تو اون مدت هم تا میتونست از طرف خدا و امام زمان برام نشونه میومد(من تغییرم رو با توسل به ایشون شروع کردم و هر قدم و هرکاری که میکردم اسم امام زمان رو میاوردم)
مامانم رفت قطعه شهدا سر مزار داداش ابراهیم(البته من بین گفتگوهام باهاش بهش میگم داداش🌚) بهش کتاب سلام بر ابراهیم دادن
بهش ی قران دادن و ی مفاتیح دادن با تسبیح
گفت مبینا به دلم بود برای تو بیارمش
هنوزم میاد🚶🏻♀
زیاد
مهر تربت کربلا
کتابهای مذهبی
یکی از دوستایی که تابحال ندیدمش
ی تابلو یا حسین برام هدیه فرستاد گفت به دلم افتاد از طرف اهل بیت بهت هدیه بدم برای اینکه چادری شدی( یهویی قسمت شد چادر خریدم اولین باری هم که پوشیدمش عید غدیر بود :)
با خودم گفتم این چادر رو حضرت زهرا سرت کرده مواظبش باش از دستش ندی، الانم عاشق چادر و حجابم هستم🚶🏻♀)
و امان از کنایهها و مسخرهکردنها از طرف اقوام
دیگ بعد از آذر ماه که نقطه شروع بهم ریختگی و تحول بود
بیشتر هوای خدا تو سرم بود
اینکه عملهام برخلاف حرف خدا نباشه
(من هنوزم خیلی جا دارم رو خودم کار کنم و بهتر بشم🚶🏻♀)
فکر و ذکرم راضی بودن خدا بود و از همه مهم تر اینکه جوری باشم که اومدن اخرین حجتش رو عقب نندازم
هر کاریم به نیت امام زمان بود
قسمت شد و تحویل سال هم قطعه شهدای گمنام بهشت زهرا بودم
دعا میکردم دستم رو بگیرن تو این مسیر🚶🏻♀
(دیگه پاتوق من شده قطعه شهدا اینقدر اروم میشم و میرم بین قبرهای خاک خورده با اینک نمیشناسمشون و درد دل میکنم و گریه میکنم🙂💚)
روز ۱۰ اردیبهشت خواب امام زمان و حضرت علی اکبر رو دیدم، بعد بیدار شدنم گریه کردم ؛)))
حدود یک ماه بعدشم خواب حرم حضرت عباس
(جزئیات رو نمیگم حالا،ولی همش برام نشونه بود
اینقدر این نشونهها تو زندگیم زیاده
تا امید میشم میگم منو نمیخوای؟
دوستم نداری اقا؟ ی راهی باز میشه سریع :)))🥲 )
اخرای خرداد میگفتم من میرم اربعین، میرم کربلا
(خانواده که رسما جدی نمیگرفت)
هیچکس هم شرایط اومدنش رو نداشت
ولی گفتم بزار من ی قدم برم امام حسین ۱۰۰ قدم میاد
شروع کردم نوشتن حق الناس هایی ک گردنم بود
سراغتون اومدم
از پیدا کردن بعضیاتون ناامید شده بودم
ولی تلاشم رو کردم خداروشکر پیدا کردم
حتی گفتم حلالم کنید قراره برم زیارت، با بار سبک برم
بخدا حتی اون موقع پاسپورت نداشتم😄
برای سالها بعد از من🚶🏻♀
دل بدید به حرفام
مبینای یکسال پیش دقیقا ۳۶۵ روز پیش
فکرشم نمیکرد
حتی
از ذهنشم نمیگذشت که تابستون سال دیگش
قراره به دغدغه اربعین کربلا رفتنش بگذره
مبینای یکسال پیش
فکرشم نمیکرد خدا براش چ برنامه ای داره
چ بسا که برای ۵ سال خودم برنامه مهاجرت ریخته بودم و قرار بود تابستون رو زبانم کار کنم
و ۵ سال دیگش لب دریا در حال افتاب گرفتن باشم😄🤣
من ادم مذهبی نبودم ولی امام حسین رو دوست داشتم
خدارو دوست داشتم و برام محترم بودن
هرکی توهینمیکرد به اهل بیت و خدا جلوش وایمیستادم یا جمع رو با کراهت ترک میکردم
زمان بچگی
به لطف مادر بسیجیم😄هیئت و مسجد قسمتم شده بود
کلی روضه و زیارت عاشورا
کلی مراسم و سر مزار رفتن شهدا
کلی نوکری نصبیبم شده بود
ولی بچه بودم 🚶🏻♀
با بزرگ شدنم من دورتر میشدم ازین جمعها
تقریبا ۸ سال دور بودم ازین جور مراسم ها و جو ها(حب امام حسین و اهل بیت سبب عاقبت بخیریِ. اینو الان با جون و دل درک میکنم)
اصلا ادعایی نداشتم تو دین
چ بسا به مامانم میگفتم کو خدا
چرا نماز میخونی برا کی میخونی
پس چرا جواب نمیده
(جوری که مامانم گریه میکرد خدا ببخشه منو)
حجاب چیه
بقیه چشاشونو ببندن😐🦦😂
نمیتونید تصور کنید چن ماه بعد از اون تابستون چجوری سرم کوبیده شد به سنگ
خدا شاهده
متن بالا فقط ی مقدمه بود😁
چرا با ی فیلم کمتر از ۱ دقیقه مبینا اینقدر ریخت بهم
مبینایی که برای ی شاه عبدالعظیم رفتن بهونه میاورد که نره
(انگار ی ریسمانی اومد سمت من،که منم نه نگفتم،گرفتمش،چسبیدم بهش،همونجوری نگهش نداشتما،با تحقیق کردن با کتاب خوندن با کلیپ دیدن خودمو هی ازش میکشیدم بالا😄)
این تغیر کردن من چند ماه طول کشید
خیلی جنگ داشتم با خودم خیلی
ازین در به اون در میزنم
نفسم ی چیز دیگه میخواست
ولی دلم میگفت نه اونی که خدا گفته
گفتنش راحته
ولی برام عذاب گذشت چند ماه
تا تونستم نفسم رو جلوش بایستم
(جهادی بودا😄ولی من سخت تر بودم)
شیطان هم بیکار ننشسته بود🚶🏻♀
اون اوایل که دیگ رسما کلید خورد تغیرم و نماز رو شروع کردم هی فکر میکردم نمازم غلطه دارم اشتباه میکنم
چرا دستمو کج گذاشتم
نکنه وضوم غلط بوده ۳ قدم راه رفتم بعدش نکنه باطل شده😐
تازه😃
تا ۳ شب کابوس میدیدم هرشب
خوابام سیاهی مطلق بود
ترسناک(مثل اینکه ی نفر حسابی سوخته بود داشت اینجوری تلافی میکرد)
جوری ک وقتی از خواب میپریدم جرات نداشتم از زیر پتو بیام بیرون و از گرما میمردم🚶🏻♀
تو اون مدت هم تا میتونست از طرف خدا و امام زمان برام نشونه میومد(من تغییرم رو با توسل به ایشون شروع کردم و هر قدم و هرکاری که میکردم اسم امام زمان رو میاوردم)
مامانم رفت قطعه شهدا سر مزار داداش ابراهیم(البته من بین گفتگوهام باهاش بهش میگم داداش🌚) بهش کتاب سلام بر ابراهیم دادن
بهش ی قران دادن و ی مفاتیح دادن با تسبیح
گفت مبینا به دلم بود برای تو بیارمش
هنوزم میاد🚶🏻♀
زیاد
مهر تربت کربلا
کتابهای مذهبی
یکی از دوستایی که تابحال ندیدمش
ی تابلو یا حسین برام هدیه فرستاد گفت به دلم افتاد از طرف اهل بیت بهت هدیه بدم برای اینکه چادری شدی( یهویی قسمت شد چادر خریدم اولین باری هم که پوشیدمش عید غدیر بود :)
با خودم گفتم این چادر رو حضرت زهرا سرت کرده مواظبش باش از دستش ندی، الانم عاشق چادر و حجابم هستم🚶🏻♀)
و امان از کنایهها و مسخرهکردنها از طرف اقوام
دیگ بعد از آذر ماه که نقطه شروع بهم ریختگی و تحول بود
بیشتر هوای خدا تو سرم بود
اینکه عملهام برخلاف حرف خدا نباشه
(من هنوزم خیلی جا دارم رو خودم کار کنم و بهتر بشم🚶🏻♀)
فکر و ذکرم راضی بودن خدا بود و از همه مهم تر اینکه جوری باشم که اومدن اخرین حجتش رو عقب نندازم
هر کاریم به نیت امام زمان بود
قسمت شد و تحویل سال هم قطعه شهدای گمنام بهشت زهرا بودم
دعا میکردم دستم رو بگیرن تو این مسیر🚶🏻♀
(دیگه پاتوق من شده قطعه شهدا اینقدر اروم میشم و میرم بین قبرهای خاک خورده با اینک نمیشناسمشون و درد دل میکنم و گریه میکنم🙂💚)
روز ۱۰ اردیبهشت خواب امام زمان و حضرت علی اکبر رو دیدم، بعد بیدار شدنم گریه کردم ؛)))
حدود یک ماه بعدشم خواب حرم حضرت عباس
(جزئیات رو نمیگم حالا،ولی همش برام نشونه بود
اینقدر این نشونهها تو زندگیم زیاده
تا امید میشم میگم منو نمیخوای؟
دوستم نداری اقا؟ ی راهی باز میشه سریع :)))🥲 )
اخرای خرداد میگفتم من میرم اربعین، میرم کربلا
(خانواده که رسما جدی نمیگرفت)
هیچکس هم شرایط اومدنش رو نداشت
ولی گفتم بزار من ی قدم برم امام حسین ۱۰۰ قدم میاد
شروع کردم نوشتن حق الناس هایی ک گردنم بود
سراغتون اومدم
از پیدا کردن بعضیاتون ناامید شده بودم
ولی تلاشم رو کردم خداروشکر پیدا کردم
حتی گفتم حلالم کنید قراره برم زیارت، با بار سبک برم
بخدا حتی اون موقع پاسپورت نداشتم😄