ببین مشکل اون حرفه که زده نشد نیستا. یعنی اونم غمانگیزه ولی مسئلهی اساسی اینه که چرا آدمیزاد کلاً ترس از نظر و حرف و قضاوت دیگران داره؟
مگه ما تو حالت کنترل شده و وسواسی و حسابگرایانه میتونیم جلو حرف مردم رو بگیریم؟
پس چرا انقدر درگیریم با خودمون؟
مگه ما تو حالت کنترل شده و وسواسی و حسابگرایانه میتونیم جلو حرف مردم رو بگیریم؟
پس چرا انقدر درگیریم با خودمون؟