ی دسته از ادما هستن که بیهوده پر فایده میان سر راهت
اول تورو شادت میکنن میخندونن باهات رفیق میشن اما دوروز بعد از یادشون میری:)
جوری فراموشت میکنن که انگار از همون اول نبودی....
و خب الان ی سوال میاد تو ذهنتون که اگه بیهوده ان چرا میگی پر فایده؟!
چون با هر رفتارشون و حساسیتشون روی ی چیزی باعث میشن تو توی اون زمینه محتاط تر و بهتر بشی البته اگه از روی جنبه ی خوبش ببینیم اینه وگرنه باعث میشن تو تبدیل شی به ی حیوان و خوی حیوانی به خودت بگیری...
و خب ی زیر شاخه دیگه از این ها عم هستن که فقط براشون ظاهر یا پول مهمه. با خودشون میگن وای الان اونو خریده اینو خریده، فلان کارو کرده، الان فلان چیزو مالیده خوشگل تر شده و.....
که خواستم بهتون بگم ما همه انسان ب ی جور قشنگی خودمون رو داریم. و نکته مهم تر اینکه قشنگی به ظاهر نیست به باطن درون انسانه :)
خب حالا غیر از اینا ی سریام هستن ی دفعه سرو کلشون پیدا میشه بعد که صمیمی میشین ی دفعه طرف خطشو. خاموش میکنه، دیر جواب میده یا اصلا جوابتو نمیده، کم لطفی بهت میکنه و وقتی ازش میپرسی چرا؟! کجا داری میری؟! مگه نگفتی تا اخر راه باهاتم، خوبم، پای همه دیوونه بازی هات هستم، پس الان داری کجا میری؟!
اونجاست که طرف اعصابش به هم میریزه قشنگ تر میزنه بهت از سر تا پایین و چند وقت بعدترش میبینی عههههه!!! رفته همه ی رازو حرفاتو این طرفو اون طرف زده
از اونجاست که استارت میخوره با هر کس و ناکسی دوست نشیم.
از قدیمم به ما خیلی سفارش شده چه تو شعر ها و چه تو روایات پیامبران...
خلاصه مطالب شماها بیش از اون چیزی که فکرشو کنین ارزش دارین و خودتونو به خاطر اومدن و رفتن کسی ناراحت نکنین، ادمی که قراره بمونه میمونه یا میره و دوباره برمیگرده اما ی سری هاعم هستن که رهگذرن میان تا بهت درسایی بدن و برن.
پس خواهشمندم به هر کسی نگین رفیق:)
و سفره دلتونو پیش همه باز نکنین.
شما ها یکی خودتونو دارین و دیگری خدای خودتون، حتی توی این دوره و زمونه نمیشه گفت پدرو مادر به اونها به عنوان درجه دو نگاه کنین. درسته اخرش تنها کسایی که واسمون میمونن اونها هستن اما ادم ی سری حرفا با خودشو خدای خودش داره که به هیچ رفیقی نمیتونه بگه.
خلاصه که شاد باشین بخندین و غم دنیارو بر کتفتون بگیرین.
اول تورو شادت میکنن میخندونن باهات رفیق میشن اما دوروز بعد از یادشون میری:)
جوری فراموشت میکنن که انگار از همون اول نبودی....
و خب الان ی سوال میاد تو ذهنتون که اگه بیهوده ان چرا میگی پر فایده؟!
چون با هر رفتارشون و حساسیتشون روی ی چیزی باعث میشن تو توی اون زمینه محتاط تر و بهتر بشی البته اگه از روی جنبه ی خوبش ببینیم اینه وگرنه باعث میشن تو تبدیل شی به ی حیوان و خوی حیوانی به خودت بگیری...
و خب ی زیر شاخه دیگه از این ها عم هستن که فقط براشون ظاهر یا پول مهمه. با خودشون میگن وای الان اونو خریده اینو خریده، فلان کارو کرده، الان فلان چیزو مالیده خوشگل تر شده و.....
که خواستم بهتون بگم ما همه انسان ب ی جور قشنگی خودمون رو داریم. و نکته مهم تر اینکه قشنگی به ظاهر نیست به باطن درون انسانه :)
خب حالا غیر از اینا ی سریام هستن ی دفعه سرو کلشون پیدا میشه بعد که صمیمی میشین ی دفعه طرف خطشو. خاموش میکنه، دیر جواب میده یا اصلا جوابتو نمیده، کم لطفی بهت میکنه و وقتی ازش میپرسی چرا؟! کجا داری میری؟! مگه نگفتی تا اخر راه باهاتم، خوبم، پای همه دیوونه بازی هات هستم، پس الان داری کجا میری؟!
اونجاست که طرف اعصابش به هم میریزه قشنگ تر میزنه بهت از سر تا پایین و چند وقت بعدترش میبینی عههههه!!! رفته همه ی رازو حرفاتو این طرفو اون طرف زده
از اونجاست که استارت میخوره با هر کس و ناکسی دوست نشیم.
از قدیمم به ما خیلی سفارش شده چه تو شعر ها و چه تو روایات پیامبران...
خلاصه مطالب شماها بیش از اون چیزی که فکرشو کنین ارزش دارین و خودتونو به خاطر اومدن و رفتن کسی ناراحت نکنین، ادمی که قراره بمونه میمونه یا میره و دوباره برمیگرده اما ی سری هاعم هستن که رهگذرن میان تا بهت درسایی بدن و برن.
پس خواهشمندم به هر کسی نگین رفیق:)
و سفره دلتونو پیش همه باز نکنین.
شما ها یکی خودتونو دارین و دیگری خدای خودتون، حتی توی این دوره و زمونه نمیشه گفت پدرو مادر به اونها به عنوان درجه دو نگاه کنین. درسته اخرش تنها کسایی که واسمون میمونن اونها هستن اما ادم ی سری حرفا با خودشو خدای خودش داره که به هیچ رفیقی نمیتونه بگه.
خلاصه که شاد باشین بخندین و غم دنیارو بر کتفتون بگیرین.