بحث امروز : استاندارد دوگانه
پیشنویس: ممکنه فکر کنید که این متن در باب دفاع از حکومت نوشته شده، اما تا انتها بخونید و تامل کنید. این متن خطاب به مردم است تا کمی درباره رفتار خود فکر کنند.
نگاه کنید، دوستان درسته ما در شرف انقلاب به زبان دیگه در موقعیت جنگ هستیم؛ شاید فکر کنید درست نباشه گفتن این حرفها اما لازم هست.
اول بذارید استاندارد دوگانه رو به زبان ساده توضیح بدم:
کلمه Double standard رو اگه بخوایم معنی کنیم به استاندارد دوگانه میرسیم. اما اگر بخواهیم درستتر ترجمه کنیم باید بگیم یک بام و دو هوا.
فرض کنید که شخصی دوستش و یک غریبه رو در حال انجام کاری میبینه، فرقی در فعل کار نیست مساله فاعل هستش، و باز هم برفرض مثال، اون کار ممکنه در جامعه کمی ناپسند قلمداد بشه. اگر فرد با هر دو به یک شکل برخورد کنه رو کار نداریم. اگر فرد با دوستش نرم برخورد کنه یا حتی تائید هم بکنه، اما در مقابل غریبه رو نکوهش کنه؛ میشه بحث امروز ما، میشه استاندارد دوگانه.
بذارید سهتا مثال بزنم از زندگی واقعی. یک مثال جهانی، یک مثال تاریخی ایران و یک مثال که طی چند روز گذشته خودمون دیدیم.
۱. برخی از مردم حکومت ایران رو نفی میکنن که چرا در کشورهای خارجی میجنگد و اینکار رو غلط میدونن. اما اگه از همون آدمها بپرسی که نظرت درباره کار آمریکا چیه که در سوریه و افغانستان میجنگه، بیشترشون میگن دمش هم گرم! خیلی لطف میکنه نمیذاره آدمهای اشتباه قدرت داشته باشن. حتی ممکنه به طالبان و افغانستان اشاره کنن.
۲. حکومت ایران برخی از مناطق دریای خزر رو تخصیص داد به مزدوران(ماموران) و مردم صداشون دراومد که این چه کاریه؟ چرا این همه تبعیض؟
چند وقت پیش یادمه یه عکسی پخش شد از یه بخشی از دریای خزر که مربوط به دوره پهلوی بود. کپشن عکس این بود "نیروهای نظامی ایران که در منطقه اختصاصی مشغول به تفریح هستند". این عکس رو دوستی به من نشون داد که تا دیروز کار حکومت رو اشتباه میدونست ولی برای این گفت: «دم جاوید شاه گرم، ببین چه به فکر مردم بوده حتی برای نیروها منطقه اختصاصی گذاشته».
۳. همه ما ترس اینو داریم که مورد تجاوز قرار بگیریم. چه پسر چه دختر. این اتفاق اونقدر دلخراش و ناراحتکنندهاس که حتی بعضی افراد وقتی یک متنی مینویسن که ممکنه روان قربانی تجاوز رو مورد هدف قرار بده، اول متن اخطار میزنن.
اما در چند روز گذشته با شروع اعتراضات، دولت تلاش کرده که بگه هرکسی دستگیر بشه بهش تجاوز میشه. نمیگم تجاوز نمیکنن که اتفاقا میکنن. خیلی قبلتر خودشون هم توی مصاحبهها گفتن که حلاله و توی ۸۸ اکثر مردم متوجه شدن. ولی الان در این وضعیت که نیرویی نمونده در اون ابعادی که گفته میشه نیست.
همه هم میگن کمتر از این موضوع بگید چون کار سایبریهاست که ما رو بترسونن و اصلا اگه هم درست باشه ما باید خشمگینتر بشیم تا بتونیم انقلاب کنیم و همون بلا رو سر خودشون و خانوادهشون بیاریم. اتفاقا یک فیلمی هم وایرال شد که میگفتن یک بسیجی رو توی قزوین بهش تجاوز کردن. همون روشنفکرنماها هم این فیلم رو پخش کردن بدون ذرهای توجه به قربانیان تجاوز و اتفاقا متجاوز رو تشویق هم کردن.
میدونم که جنگ هستش و جواب های، هوی. میدونم نباید ایراد بگیریم به خشم مردم، من هم موافقم توی متنهای بعدی هم بهش اشاره میکنم. بحث اصلی من اون دوستان عزیزی هستن که گمراهن و نمیتونن منطقی برخورد کنن.
در مثال اول: ایران با آمریکا تفاوتی ندارند چون هر دو برای منافع شخصی خودشون این کار رو میکنن.
در مثال دوم: پهلوی اگه از این رژیم بدتر نباشه بهتر نبوده. میتونید توی تاریخ مطالعه کنید منبع من هم تاریخ دبیرستان نیستش.
در مثال سه: در توحش رژیم شکی نیست و در نظر شخصی من ممکنه کار متجاوز اشتباه باشه اما کار پخشکنندگان به شدت اشتباهتر هست.
ببینید تا وقتی که یکی رو خوب و یکی رو بد بدونید، اونم بخاطر حس قلبی خودتون به یکی از طرفین، به هیچ کجا نمیرسیم. اگر هم انقلاب کنیم در فردای دیگه وضع بهتر نمیشه، بلکه بدتر هم میشه. کار بد، بد هست و نباید تخفیف قائل شد. کار خوب هم خوبه. میخوام بهتون بگم فاعل مهم نیست، خود فعل مهم هست.
پس سعی کنید همیشه درست و منطقی قضاوت و دادگاهی کنید، دیکتاتور درونتون رو خاموش کنید و به صدای عدالت گوش بدید.
پیشنویس: ممکنه فکر کنید که این متن در باب دفاع از حکومت نوشته شده، اما تا انتها بخونید و تامل کنید. این متن خطاب به مردم است تا کمی درباره رفتار خود فکر کنند.
نگاه کنید، دوستان درسته ما در شرف انقلاب به زبان دیگه در موقعیت جنگ هستیم؛ شاید فکر کنید درست نباشه گفتن این حرفها اما لازم هست.
اول بذارید استاندارد دوگانه رو به زبان ساده توضیح بدم:
کلمه Double standard رو اگه بخوایم معنی کنیم به استاندارد دوگانه میرسیم. اما اگر بخواهیم درستتر ترجمه کنیم باید بگیم یک بام و دو هوا.
فرض کنید که شخصی دوستش و یک غریبه رو در حال انجام کاری میبینه، فرقی در فعل کار نیست مساله فاعل هستش، و باز هم برفرض مثال، اون کار ممکنه در جامعه کمی ناپسند قلمداد بشه. اگر فرد با هر دو به یک شکل برخورد کنه رو کار نداریم. اگر فرد با دوستش نرم برخورد کنه یا حتی تائید هم بکنه، اما در مقابل غریبه رو نکوهش کنه؛ میشه بحث امروز ما، میشه استاندارد دوگانه.
بذارید سهتا مثال بزنم از زندگی واقعی. یک مثال جهانی، یک مثال تاریخی ایران و یک مثال که طی چند روز گذشته خودمون دیدیم.
۱. برخی از مردم حکومت ایران رو نفی میکنن که چرا در کشورهای خارجی میجنگد و اینکار رو غلط میدونن. اما اگه از همون آدمها بپرسی که نظرت درباره کار آمریکا چیه که در سوریه و افغانستان میجنگه، بیشترشون میگن دمش هم گرم! خیلی لطف میکنه نمیذاره آدمهای اشتباه قدرت داشته باشن. حتی ممکنه به طالبان و افغانستان اشاره کنن.
۲. حکومت ایران برخی از مناطق دریای خزر رو تخصیص داد به مزدوران(ماموران) و مردم صداشون دراومد که این چه کاریه؟ چرا این همه تبعیض؟
چند وقت پیش یادمه یه عکسی پخش شد از یه بخشی از دریای خزر که مربوط به دوره پهلوی بود. کپشن عکس این بود "نیروهای نظامی ایران که در منطقه اختصاصی مشغول به تفریح هستند". این عکس رو دوستی به من نشون داد که تا دیروز کار حکومت رو اشتباه میدونست ولی برای این گفت: «دم جاوید شاه گرم، ببین چه به فکر مردم بوده حتی برای نیروها منطقه اختصاصی گذاشته».
۳. همه ما ترس اینو داریم که مورد تجاوز قرار بگیریم. چه پسر چه دختر. این اتفاق اونقدر دلخراش و ناراحتکنندهاس که حتی بعضی افراد وقتی یک متنی مینویسن که ممکنه روان قربانی تجاوز رو مورد هدف قرار بده، اول متن اخطار میزنن.
اما در چند روز گذشته با شروع اعتراضات، دولت تلاش کرده که بگه هرکسی دستگیر بشه بهش تجاوز میشه. نمیگم تجاوز نمیکنن که اتفاقا میکنن. خیلی قبلتر خودشون هم توی مصاحبهها گفتن که حلاله و توی ۸۸ اکثر مردم متوجه شدن. ولی الان در این وضعیت که نیرویی نمونده در اون ابعادی که گفته میشه نیست.
همه هم میگن کمتر از این موضوع بگید چون کار سایبریهاست که ما رو بترسونن و اصلا اگه هم درست باشه ما باید خشمگینتر بشیم تا بتونیم انقلاب کنیم و همون بلا رو سر خودشون و خانوادهشون بیاریم. اتفاقا یک فیلمی هم وایرال شد که میگفتن یک بسیجی رو توی قزوین بهش تجاوز کردن. همون روشنفکرنماها هم این فیلم رو پخش کردن بدون ذرهای توجه به قربانیان تجاوز و اتفاقا متجاوز رو تشویق هم کردن.
میدونم که جنگ هستش و جواب های، هوی. میدونم نباید ایراد بگیریم به خشم مردم، من هم موافقم توی متنهای بعدی هم بهش اشاره میکنم. بحث اصلی من اون دوستان عزیزی هستن که گمراهن و نمیتونن منطقی برخورد کنن.
در مثال اول: ایران با آمریکا تفاوتی ندارند چون هر دو برای منافع شخصی خودشون این کار رو میکنن.
در مثال دوم: پهلوی اگه از این رژیم بدتر نباشه بهتر نبوده. میتونید توی تاریخ مطالعه کنید منبع من هم تاریخ دبیرستان نیستش.
در مثال سه: در توحش رژیم شکی نیست و در نظر شخصی من ممکنه کار متجاوز اشتباه باشه اما کار پخشکنندگان به شدت اشتباهتر هست.
ببینید تا وقتی که یکی رو خوب و یکی رو بد بدونید، اونم بخاطر حس قلبی خودتون به یکی از طرفین، به هیچ کجا نمیرسیم. اگر هم انقلاب کنیم در فردای دیگه وضع بهتر نمیشه، بلکه بدتر هم میشه. کار بد، بد هست و نباید تخفیف قائل شد. کار خوب هم خوبه. میخوام بهتون بگم فاعل مهم نیست، خود فعل مهم هست.
پس سعی کنید همیشه درست و منطقی قضاوت و دادگاهی کنید، دیکتاتور درونتون رو خاموش کنید و به صدای عدالت گوش بدید.