یه موقع جوری رفتار نکنید که انگار آدما شبیه همن.
هیچ‌کس شبیه کس دیگه‌ای نیست هر کسی خودشه.

انقدر نگید «فلانی هم اینجوری شد ولی تونست»
«اون تونست پس تو هم می‌تونی»
«من اون موقع بدترین چیزا برام پیش اومد ولی تونستم»...

خب من تو نیستم.
تو هم من نیستی.

یه چیزی رو من می‌تونم یه چیزی رو تو نمی‌تونی.
یه جا من تحمل داشتم یه جا نداشتم.
یه جا تونستم یه جا نتونستم.
این دلیل نمیشه چون تو یا یکی دیگه تونسته منم حتما باید بتونم.

اینکه مدام بگید «تو تلاشی نداری»
«واقعاً آسونه می‌تونی انجامش بدی»
یا «من که تقصیری نداشتم خودت اینجوری کردی»
هیچ چیزی رو بهتر نمی‌کنه.

واقعاً بسه.

قرار نیست همه رو با تجربه‌های خودتون اندازه بگیرید.
قرار نیست چون شما یه چیزی رو تحمل کردید همه هم باید همون‌قدر تحمل داشته باشن.

تو تویی من منم.
شرایط من با تو فرق داره ذهن من با تو فرق داره تحمل من با تو فرق داره.

من شبیه هیچ‌کس نیستم
و هیچ‌کس هم شبیه من نیست.

پس انقدر مقایسه نکنید.
چون شاید چیزی که برای شما آسونه برای من آسون نباشه.
و چیزی که من یه روزی تونستم ازش رد بشم شاید یه روز دیگه دیگه توانش رو نداشته باشم.

آدما کپی هم نیستن.
پس باهاشون هم مثل کپیِ هم رفتار نکنید.