دلم میخواد یه شب داخل یک فضای ازاد جوری که هیچکس صدامو نشنوه بلندِ بلند از سر ناچاری بخندم. فقط بخندم و بخندم تا اینکه دیگه نتونم خندیدن رو تموم کنم. حس میکنم به این کار نیاز دارم تا جبران کنم. جبران اون همه سالی که به خودم اجازه خندیدن ندادم. شایدم فقط دیگه راهی برام نمونده. اما نیاز دارم تخلیه بشم.