ᝰ 投稿 #𝘽𝙧𝙤𝙠𝙚𝙣_𝙃𝙤𝙥𝙚 ⋆作家 #𝓛𝓾𝓷𝓪 ⋆
┈──────────────────┈
اگه تو بخوای همه چیز رو تو خودت بریزی، لجبازانه غمات رو بپوشونی و از هر آغوش گرمی فرار کنی، پس... پس آدما به چه درد می‌خورن؟
_ مگه آدما بدرد می‌خورن؟
_ نمی‌تونی بگی نه...!
_ درسته تهیونگا؛ آدما بیشتر از چیزی که بشه فکرش رو کرد مفیدن. اونا می‌تونن جای تمام تیکه‌های شکسته‌ی وجودت رو پر کنن و درد‌هات رو محو کنن.
اما مسئله اینه که همیشه سعی می‌کنن بهت یاد بدن موهبتی هستن که نباید ازش استفاده کنی!
اگه بخوای بغلشون کنی، هلت می‌دن. بخوای چیزی در میون بذاری جدی نمی‌گیرن. همیشه‌ی خدا از هر رابطه‌ای پشیمونت می‌کنن. و اگه بخوای لطفی رو قبول کنی که خودشون اصرار دارن به تو بکنن، بهت برچسب عجز می‌زنن.
آدما مفیدن ولی با تمام وجود این حقیقت رو تباه می‌کنن.
┈──────────────────┈
اگه تو بخوای همه چیز رو تو خودت بریزی، لجبازانه غمات رو بپوشونی و از هر آغوش گرمی فرار کنی، پس... پس آدما به چه درد می‌خورن؟
_ مگه آدما بدرد می‌خورن؟
_ نمی‌تونی بگی نه...!
_ درسته تهیونگا؛ آدما بیشتر از چیزی که بشه فکرش رو کرد مفیدن. اونا می‌تونن جای تمام تیکه‌های شکسته‌ی وجودت رو پر کنن و درد‌هات رو محو کنن.
اما مسئله اینه که همیشه سعی می‌کنن بهت یاد بدن موهبتی هستن که نباید ازش استفاده کنی!
اگه بخوای بغلشون کنی، هلت می‌دن. بخوای چیزی در میون بذاری جدی نمی‌گیرن. همیشه‌ی خدا از هر رابطه‌ای پشیمونت می‌کنن. و اگه بخوای لطفی رو قبول کنی که خودشون اصرار دارن به تو بکنن، بهت برچسب عجز می‌زنن.
آدما مفیدن ولی با تمام وجود این حقیقت رو تباه می‌کنن.