خیلیا هستن که میشینن و زانوی غم بغل میگیرن طوری که وقتی بهشون نگاه میکنی فک میکنی دنیا واقعا به آخرش رسیده. یا حداقل واسه اونا دیگه هیچی خوشحال کننده نیست. منم مثل همه آدمای دیگه این موقعیتارو داشتم. و با قدرت خودم و ذهن خودم هر زمان کشتی هام به گل نشسته بود تا ساحل شنا کردم. سخته خب. نمیگم آسونه. ولی شدنیه. به نظر من اگه تلاش کنی و واقعا بخوای میتونی حتی رو زانوهای خیلی زخمی هم وایستی. خیلی دوس داشتم به آدمایی که ناامیدن کمک کنم. دوس داشتم بهتون از اون بغلایی که هیچ توضیحی نمیخوان بدم. ولی حتی اگه من نباشم یه روزی یکی پیدا میشه که هرجور هستین دوستتون داشته باشه و بی‌نهایت بهتون بغلای پر از معنی بده، درسته؟ پس همین الان از جات بلند شو. به خودت بگو همه چی یه موقعی درست میشه. دست و صورتت و یه آب بزن و بقیه روزت و با حس خوب ادامه بده.
من قوی‌ام، تو هم قوی‌ای. و کاری نیست که آدمای قوی مثل ما نتونن بکنن >>
F: Me
To: The ones that need a HUG

@SoulDistrict