همیشه با خودم فکر میکنم اگه همه آدما یه جور بودن و مثل ربات همه یه سری کارای بخصوص و انجام میدادن دقیقا دنیا چه شکلی میشد. مسخره میشد نه؟ فک کن حتی تفاوت سلیقه هم وجود نداشت. همه از یه کنار گرفته تا ته صف رنگ مورد علاقشون، ژانر موسیقی که دوست دارن، خوراکی هایی که به نظرشون خوشمزس، یکی میبود. واقعا خسته کننده به نظر میاد. من تنوع این جهان و دوس دارم. اینکه هرکسی یه جوریه. تو میتونی حتی تو یه خونه و خونواده که جزو نزدیک ترین جامعه ها حساب میشه تفاوت واضح توی اخلاق و علاقه های آدمارو ببینی. این جزو چیزاییه که واقعا دنیارو قشنگ کرده. تصور زندگی توی یه دنیای یکنواخت ترسناکه. و صادقانه بگم، دوس ندارم حتی بهش فکر کنم. ولی میدونی دوس دارم به چی فک کنم؟ به اینکه حتی رنگای متفاوت یه نوع گل هرکدوم یه جوری زیبان. راستش اینارو گفتم که یه چیزی بهت بگم. هی تویی که فکر میکنی چون متفاوتی پس یه مشکلی داری، میخواستم بهت بگم تو تنها نیستی. من، دوستام، و تموم آدمای خوب این دنیا تک به تک باهات فرق داریم، اما قول میدم کنارت میمونیم. پس یادت نره به خودت یادآوری کنی که تفاوت هات تورو زیبا و دوست داشتنی میکنه. هرگز تلاش نکن همرنگ بقیه باشی. خودت باش.

F: Me
To: The ones who think they're DIFFERENT and it's BAD

@SoulDistrict