یکی از لوازم منطقی بودن درک بی منطق بودن بقیه اس --و همه ما تو مواقعی بی منطق میشیم...-- اگه تو واقعا تو‌ اون موقع و موضع، منطقی و خارج از احساسات داری ب قضیه نگاه میکنی جای عصبی شدن باید بیای اشتباه طرفو بهش متذکر بشی
همونطور ک اونوقتی ک بچه ی چرت و پرتی میگه یا رفتار و گفتار اشتباهی داره، عصبانی نمیشی از دستش و سعی میکنی توضیح بدی (ولو قانع نشه) چون خودتو تو‌ موضع بالاتر میدونی
اگ ب کسی ک بنظرت غیرمنطقیه (فارغ از اینکه واقعا هست یا نه) حسی غیر از این داری بدون اونقدری ک خودآگاهت فکر میکنه موضع محکمی نداری و پایه های منطق خودتم لنگه