این روزها دلم یک همْسکوت دارد. کسی که مینشیند کنارم تا هر دو به شکلی معنادار سکوت کنیم. و در این سکوت حقیقت ما نهفته است. بازگشته از تقلا برای حرف زدن و طی کردن فاصله با آدمهایی که انگار در دنیای دیگر و سیارهای دیگر زندگی میکنند. برای ذوب شدن این روزها فقط میشود، برای مدتی، با همْ سکوت، در سکوت نشست و نورهای ریزی را تماشا کرد که در دوردست جهان سوسو میزنند. من به تو خیلی نزدیک ترم زمانی که از من میخواهی برایت بنویسم. پس هرچند جا هستی، خودت را زودتر برسان ای همْسکوت... 🌱
@Antovaan