⊹سپیده⊹

در دور دست
قویی پریده بی گاه از خواب
شوید غبار نیل ز بال و پر سپید

لب‌های جویبار
لبریز موج زمزمه در بستر سپید

در هم دویده سایه و روشن.
لغزان میان خرمن دوده
شبتاب می‌فروزد در آذر سپید.

همپای رقص نازک نیزار
مرداب می‌گشاید چشم تر سپید.

خطی ز نور روی سیاهی است:
گویی بر آبنوس درخشد رز سپید

دیوار سایه‌ها شده ویران
دست نگاه در افق دور
کاخی بلند ساخته با مرمر سپید.

#سهراب_سپهری