geceler bucaksiz, bedenim yorgun, uykular dengesiz. susuyorum, artik şikayetçi herkes benden. sessizliğim rahatsizlik veriyor insanlara. sadece susuyorum, eskiden nadiren sessiz kalan ben gerekmedikçe konuşmuyor, sessizlik dişinda hiç bir şeyi gereğinden fazla yapmiyorum. herkes bir şeyler bekliyour, ne yapmaliyim emin değilim. yeterince paraladim kendimi her şey için. yetersiz, yetersiz, yetersiz. her şey için yetersizim. göz yaşlarim sele dönüşüyor, tutmak için yeltenmiyorum bile. uçurumun ucunda tek bir dal tutuyor beni, ama eski, ama kirilmaya yaz tutmuş. birakacağim kendimi aşağiya ama o güçsüz dal dayaniyor bana. bak diyor ben bu halimle tutmaya çalişiyorum seni, yürüstü mü birakacaksin beni?