٬ 𝗄-𝗂𑜎𝗂

Private 🪲 .

‌ 𝐈𝐗 𝆹 𝆬 ﹕ ꪱ𝗇 𝗅𝗎𝗏 𝗐𝗂𝗍𝗁 ‌ ‌‌‌‌‌ ‌ ‌ 𝗍𝗁𝖾 ẜ𝖺𝗂𝗋ᥳᩛ𝗍𝖺𝗅𝖾 ﹫ 𝗆𝖺ᥱᩛ𝗂𝖼 ٬

« امروز کتابی از کتابخونه برداشتم و به جنگلِ نزدیکِ آبشار رفتم تا کمی ذهنِ مشغولم رو آروم کنم ، اونجا پاتوقِ خرگوش هایِ سفید و نرم با بینی هایِ صورتی بود که از انسان ها نمیترسن و خودشون رو به انسان ها نزدیک میکنن.
کمی قدم زدم و در نهایت زیرِ درختِ فندقِ تنومندی نشستم و اطرافم رو برایِ چندمین بار برانداز کردم ، کتاب رو باز کردم و تویِ مقدمه با گردنبندی با آویزِ سنگی‌ای مواجه شدم ، اون واقعا زیبا بود چطور.. چطور یکی ممکنه اون رو بدونِ توجه بینِ صفحاتِ کتاب به حالِ خودش بزاره..؟!
اون رو برداشتم و به گردنم انداختم، در کنارِ اون نامه‌ای به پریزاد بود و کنجکاویم بهم اجازه نداد که نامه رو تو صفحه‌یِ مقدمه ول کنم و نخونمش پس خوندمش ، اون نامه از طرفِ معشوقِ کسی بود که معشوق‌‌ـش رو "پریزاد" صدا میزد..چیزی که من همیشه دوست داشتم صدا زده بشم.
نامه‌یِ زیبایی بود اما در انتهاش..آینه‌ای کوچیک چسب زده بود که به قولِ نامه ، اون آینه تنها زمانی صورتِ تو رو به خودش نشون میده که معشوقِ نویسنده‌یِ نامه باشی..کمی به آینه نگاه کردم و بعد از چند ثانیه پلک زدن انعاکسم توش برام واضح شد، نمیتونی تصور کنی چقدر حیرت‌زده و متعجب بودم..اون نامه برایِ تقریبا صد سالِ پیش بود اما نمیفهمم چجوری همچین چیزی ممکنه..بعد از اون کتاب رو به اتمام رسوندم و به خونه برگشتم..نمیدونم قراره چه اتفاقی بیوفته برایِ همین فردا بهمراه کتاب و گردنبند دوباره به اون جنگل میرم و کمی نزدیک به آبشار وقت میگذرونم. »

دختـركِ مو طـلایی سبـدِ حصیری‌ـش رو برداشـت و اون رو پر از سیب‌های سبزِ زمردی کرد و بة سمت کلبه گرم و صمیمی‌ـش قدم برداشت، شاید با اون سیب ها تارت سیب درست می‌کرد؟ نمیدونسـت، وقت برای تصمیـم‌گیری زیاد بود، هنوز عصر نشدة بود، همینطور که به کلـبة نزدیک و نزدیک تر میشد، دید که خرگـوش سفید و مخملی‌ـش دم در انتظارشـو میکشـه .

        𝐈𝐈𝐈   ﹕ 𝟣𝟣 𝗃𝗎𝗇 𝟤𝟢𝟤𝟥  ﹐ 𓇻