يك حامد عسكري معمولي

.
.
توي مملكتي كه بخواهي اندازه يك كاغذ آچهار تابلو بزني بالاي در مغازه ات بايد صدتا مجوز بگيري، هزار و خورده اي تابلو بالا ميرود : موسسه مالي اعتباري فيلان، مردم حساب باز ميكنند به اميد چهارشاهي سود، موسسات ورشكست ميشوند. سپرده گذارها اعتراض مي كنند. نه يكبار شصت و چند بار... شنيده نميشوند...خونشان به جوش مي آيد، خون بي شغل ها هم، خون جوانها هم،اعتراض دارند،كم كم اعتراض ها رنگ و بوي ديگري ميگيرد... باقي اش را هم بهتر از من در جريانيد...در همين حين :پرچم ايران را آتش ميزنند ، دوستي كه از روي پرچم اسرائيل نينجاوار ميپرد ساكت است. وزير راه استعفا ميدهد از وزارت، يك دليل هم بيشتر ندارد: از امورتجاري و بازرگاني خودش مانده است ، به عبارت ديگر : #نميصرفد. دولت بهاري ها گم ميشوند، خفه ميشوند آنگونه كه انگار نبوده اند.صدراعظم ميگويد: بگذاريم مردم آزادحرف بزنند شب تلگرام فيلتر ميشود. #ايذه سقوط ميكند نيروي دريايي سپاه از را دريا آزادش ميكند. صداوسيما از فوايد فيلترتلگرام گزارش ميرود و يكدوره همه موسيقيهاي حماسي مجيدانتظامي را مرور ميكنيم. همه به صداوسيما فحش ميدهند. توله پهلوي بشكن ميزند كه : دارم ميام به تهرون... عفريته بي شرف اشرف نشين از شلوغي ها حمايت ميكند. از دست سيداصلاحات عده اي خشمگين ميشوند. .سلبريتي ها از #اختشاش ها يكي به نعل يكي به ميخ حمايت ميكنند و از اوف و جيز بودن گاز اشك آور و باتوم حرف ميزنند. موج سواري را عالي بلدند . . زني شوي و فرزند مرده از حادثه ماشين آتش نشاني به متن سنگ قبر فكر ميكند. دستگيري ها آغاز ميشود و عده اي فكر ميكنند #هنرمند و#دانشجو و #روحاني بودن باعث برائت از جرم است و هشتگ ميزنند جاي فلاني فلانجا نيست. .مشاورفرهنگي وزيرنفت كه اتفاقا شيخ است از شلوغي ها حمايت ميكند، يكي به نعل يكي به ميخ. شعارها را يكي مي دهد كه از سانروف براي مردم زلزله لبخندهاليوودي ميزند و فحش ها سهم آنها كه چادربه چادر درد مردم را شنيدند . نكبت ربا زندگي هامان را برداشته علنا حرام مي خوريم . به هم بي رحم و مروت شده ايم .چند سوال: كسي ميداند كارگران معدن #يورت حقوق گرفتند؟ خسارت و ديه شان پرداخت شد؟ كسي ميداند الان كرمانشاه چند درجه سردي هواست؟ كسي خبر دارد مرد تاكسي سوخته الان چه ميكند؟ از تعداد كارگاههاي ورشكسته آماري هست؟ بگذريم به قول عباس: مو قبل از جنگ رو زمين كار ميكردم باتراكتور بعد جنگ برگشتوم سرهمون زمين بي تراكتور... وسط اين همه هياهو دوباره اين #مستضعفین بودند كه چوب دوسرطلا شدند و ككي كه بايد در تنبان حضرات مي افتاد نيافتاد؟


https://t.me/hamedaskary

اين ديوارهاي آبي را خودمان رنگ كرده بوديم من و برادرم سجاد . همنوا با آلبوم نيلوفرانه عليرضا افتخاري... نزديك عيد بود ... مادرم اصرار داشت دستي به سر و روي خانه بكشيم ... بابا رنگ سفيد خريد ... مادررنگ را مانده بوديم چه رنگي .... دخترهاي خانه حكم به صورتي پوست پيازي دادند و پدر گفت فقط اتاق خودتان ... پدر گفت آبي آسماني هم خانه كويري مان در تابستان خنك تر به نظر ميريد هم هميشه آسمان آبي داريم... من و سجاد كارگرهايي بوديم كه با صورتهايي خال خال از رنگ زدن و دستمال هايي به سر بسته در هياهوي طعنه هاي : درست بتونه بكش و دل به كار بده آميخته به خنده هاي رهاي دخترانه دو خواهر و مادري كه مهربانانه چاي مي آورد و مي گفت پسرامو اذيت نكنين ... خانه خراب شديم ... چهارده سال پيش صبح جمعه شلاق بي رحمانه زلزله بر جان نحيف و خشتي شهر نشست و خانه ماهم بخشي از شهر بود ... خانه خراب شديم و خاطره خراب... چهارده سال گذشت دو برادر به تهران آمدند و يك خواهر به ينگه دنيا رفت تا سرنوشتش را آنجا رقم بزند و همين روزها دومين پسرش به دنيا مي آيد ... خواهر بزرگي هم در كرمان شرح لمعه ميخواند و كفايه ... حكمتش را شكر .... سيب زمان هزار چرخ خورد رسيديم به عكس دوم عكس دوم همان خانه است سخت بود شش سال طول كشيد اما ساختيمش با وام و قرض و قوله فروش طلاهاي مادر... بازهم خانه را رنگ زديم اينبار تا من برسم فقط پنجره هايش به من رسيد ... زندگي ادامه داشت ... نميشد دست روي دست گذاشت زندگي را ادامه داديم تا لحظه ي اكنون ... مجبوريم به زندگي با همه ي بالا و پايين هايش ...از شما چه پنهان هنوز زخم زلزله چرك ميكند... هنوز ديماه به ديماه آلپروزولام مي خورم و شب پنجم ديماه بي رمق به بچه هايم زل مي زنم و زمزمه ام اين است: خداوندا ميگن شاهي اميري/ دعاي بنده هاتو مي پذيري / عزيز از بم تو بم خيلي گرفتي/ زبونم لال اينو پس نگيري....
#بم
#زلزله
#پنجديماه
#داغ
https://t.me/hamedaskary

با منِ برنو به دوشِ یاغی مشروطه خواه
عشق کاری کرده که تبریز, می سوزد در آه

بعدها تاریخ می گوید که چشمانت چه کرد؟
با منِ تنهاتر از ستارخان بی سپاه

موی من مانند یال اسب مغرورم سپید
روزگار من شبیه کتری چوپان, سیاه

هرکسی بعد از تو من را دید گفت از رعد و برق
کُنده یِ پیرِ بلوطی سوخت, شد یک مشتِ کاه

 کاروانی رد نشد تا یوسفی پیدا شود
یک نفر باید زلیخا را بیاندازد به چاه

 آدمیزادست و عشق و دل به هر کاری زدن
آدم ست و سیب خوردن، آدم است و اشتباه

سوختم دیدم قدیمی ها چه زیبا گفته اند
دانه ی فلفل سیاه و خال مه رویان سیاه

👤حامد عسکری

https://t.me/hamedaskary

اسمش منصور بود. معتاد بود. شبها را تاصبح تریاک میکشید و روزها را میخوابید. غروبها گاوگم پیدایش میشد. با موهایی براق و بلند و پشت دار. هنوز تریاک از پا نینداخته بودش. عصرها . با تیشرت نارنجی که رویش عکس گارد گرفته ی بروس لی بود با یک شلوار کردی سیاه اما بور و یک جفت دمپایی لا انگشتی توی محل پیدایش می شد. جنسش را زده بود خوابش را هم کرده بود غروبها می آمد برای اختلاط. انصافا هم خوش چانه بود و گیرا حرف میزد. پاتوقش هم سر چهار کوچه ای بود که چند مغازه کنار هم به گرده های هم فشار می آوردند. چند نخ سیگار و ساندویچی و آب میوه ای کافی بود تا تعارفش کنی و بنشیند روی صندوق سبز نوشابه ها و برایت حرف بزند. از رقصیدنش در عروسی دختر رییس جن ها درشبی در کاروانسرای یهودی های ارگ می گفت و شاباش گرفتنش و اینکه آن یکی دختر رئیس طایفه جن ها عاشقش شده است و از او خواستگاری کرده و دختر فقط چون سم داشته از منصور خان جواب نه شنیده است. بعد در همین حین تی شرتش را بالا می داد و چند زخم کهنه بدقواره را نشان می دادکه ببین چون نه گفتم اذیتم کرده اند و شبها می آمدند توی گرده ام سیخ فرو می کردند. یا می گفت توی باغ عباس خان سالاربهزادی نشسته بوده به سیخ و سنگ که صدای فوش فوش کک ماری شنیده می گفت مار نبود لاکردار اژدها بود. می گفت جست زده که خرخره م رو بچسبه دست انداختم توی دهانش و زبانش را کشیدم بیرون. می گفت نیشم هم زد ولی چون بدنم مرفین داشت عیب نکردم. غروبها منصور معرکه ای داشت و انصافا خوب قصه هایش را روایت می کرد هم درام داشت هم گره افکنی هم طرح. بسان سردار کاتبی بود که کپل به کپل اسب نادر در فتوحات هند و سیستان بوده است و با او دور یک گله آتش می نشسته و از ران یک گور خر به نیش می کشیده اند پر نمک. ما هم رعیت مفلوک گیوه سوخته و دنیا ندیده ای بودیم که دل به فتوحات سرداران مان خوش کرده بودیم و با کلماتش کجاها که نمی رفتیم. یک روز صبح در محل یک بمب خبری منفجر شد. جعبه ی شیشه ای کمک به ساخت و تکمیل مسجد محل شکسته شده بود و پولهایش را برده بودند. فردایش منصور باز آمد به پاتوق سر محل نگاهش برق بعد از نشئه کردن را نداشت. چروک شده بود . ته چشمهایش دو دو می زد... کام عمیق از سیگارش می گرفت و ساکت بود. مبهوت بود: یکی صدا رها کرد که به به منصور خان رسیدنا بخیر... منصور اما ساکت کام می گرفت... یکی گفت: چطو شده کاکا؟ منصور سکوت بود...سیگارش که تمام شد زیر پا لهش کرد و بعد به نقطه کوری خیره شد. بعد به خودش امد به کسی نگاه نمی کرد به هیچ جا نگاه نمی کرد شاید با دختر رئیس طایفه جن ها بود گفت عجب دوره زمونه ای شده... یکی صدا ول داد : چطو شده ؟کله نچرخاند سمت صدا همانطور بی مخاطب گفت : دین و ایمون ندارن این مردم بی خدا شدن همه... مردم از خدا ورگشتن... صدایی بال زد: می گی چطو شده ؟ به خودش امد جمع را دید بعد گفت : مگه خبر ندارین؟ صندوق پول مسجد ... خونه ی خدا... رو پریشب شکستن صد و بیست و هفت هزار و سیصد تومن از توش پول بردن... اعتقادا کجا رفته دین و ایمون مردم چی شده؟ یکی پقی خندید... یکی لب گزید که به روش نیار ...منصور فهمید لو قصه لو رفته کم نیاورد ادامه داد... بدبخت حتما خماری می کشیده ... شماها خبر ندارین خماری چه دردیه.. وقتی نمی زنی با مرده هیچ فرقی نداری... یه جنازه ای که درد می کشه... قلمای پات جیغ می کشن ... بینی تو نمی تونی بالا بکشی... اصلا برده که برده شاید تو همون مسجد به خدت قول داده برگردونه کسی چه می دونه؟ ما خودمون رو جای خدا نباید بذاریم که ... اون بخشنده اس... اونم قول داده برگردونه ... هم هساکت شده بودیم... حرفهای منصور که تمام شد دو تا تخم مرغ و چند پر کالباس و دوتا لواش و یه نوشابه سیاه از از بقالی خرید و تاریکی سرمه ای اول شب کوچه او را در خود بلعید. کار به دادگاه و پاسگاه نکشید. منصور موجود مهربان و دوست داشتنی ای بود. دروغهایش را محل به حساب قصه گویی اش می گذاشت و کسی را نمی رنجاند. سرایدار مسجد مدتی بعد دم گوشی به محل رساند که آورده پس داده پول صندوق شکسته را هم داده اما منصور خودش کم رنگ شد... حضور هر عصرش در محل شد یکی دو عصر در هفته آنهم بی گپ و گفت و صرفا برای خرید... زلزله که شد خانه محقر منصور را هم آوار برداری کردند... نبود ...دیگر کسی منصور را ندید... گم شد... شاید با دختر رئیس طایفه جن ها ازدواج کرد شاید باد او را با خود برد... منصور تا پیش ما بود تنها بود آنگونه که به قول ابوالفضل دبیر در کتاب قد بلندش تاریخ بیهقی: «و حسنک تنها بماند چنانکه از مادر تنها زاده شده بود و ... چنان شد که کس ندانست سرش به کجاست و تنش به کجا..»


https://t.me/hamedaskary