دنیای کوچک من


Гео и язык канала: не указан, не указан
Категория: не указана


پرسه در حوالی ِ من 🌱

https://t.me/BiChatBot?start=sc-148507-rhGDsQE

Связанные каналы  |  Похожие каналы

Гео и язык канала
не указан, не указан
Категория
не указана
Статистика
Фильтр публикаций


The 100.


بهم حس راحتی میده، مثل کنار شومینه خوابیدن تو این فصل و تو پتو غرق شدن.🌱


Репост из: دنیای کوچک من
ولی آدم‌های اهل گفت‌وگو، بزرگ‌ترین اتفاق و نعمت تو زندگی‌اند. آدم‌هایی که برای گفت‌وگو پیش‌قدم می‌شوند و در تلاش‌اند مسئله‌ را شناسایی و با گفت‌وگو حل‌ش کنند. آدم‌هایی که از زیر بار حرف‌زدن، شونه خالی نمی‌کنند و گفت‌وگو را به «بحث» و «دعوا» و «باشد، تو راست می‌گویی.» نمی‌کشانند. آدم‌های بلوغ‌یافته‌ای که می‌توانند بدون طعنه و کنایه و حاشیه‌رفتن و با تمرکز رو خواسته و موضوع صحبت‌شون، گفت‌وگو کنند و با آرامش ِخودشان، تو را هم به آرامش و بازیابی خودت و احساسات و افکارت دعوت ‌کنند. شاید بعدها بیشتر متوجه بشوید چه می‌گویم. شاید همین الان هم متوجه هستید از معجزه‌ی حضور چه کسانی حرف می‌زنم. معجزه یعنی شانس. یعنی موهبت. به ندرت اتفاق می‌افتد و آدم باید قدردان حضورشون باشه.


آریو؛ ما آدمها باید با یکدیگر حرف بزنیم، هنوز کسی پیدا نشده است که دستگاه ذهن خوانی را اختراع کند!


Репост из: یک چمدون حرف
☕️🌿






آفتابی که باعث روشنایی اتاق می شود و تکانم می دهد تا فرش روانم را بالا بزنم و آدم ها و اتفاق ها را در تاریک ترین و کورترین قسمت هارد حافظه‌‌ ام رها کنم، تا در آنجا پنهان شود و لحظه هایی که می تواند زیبا تر گذر کند پایمال نشود. من به این باور رسیده ام هیچ چیز ارزش اش را ندارد :>




چون که گاهی آدمی برای آرامش روان و جسمش، باید از آدمها دور شود و گزینه هایی همچون‌، موسیقی، باران، قهوه و کتاب را امتحان کند.


آریوی عزیزم! زمانی که افسردگی های دوره ای به سراغمان می آید، یک آیین هایی در آن شخص فرسوده وجود دارد که به رسمیت شناخته نمی شود و آن درد و رنج در تک تک سلول های شخص هویداست و روبرو شدن با آن گزنده‌ترین تجربه یک انسان است
دقیقا مانند وقتی است نفس ات را حبس می‌کنی تا آمپولی که در عضله‌ات فرو رفته یا تیغی را که در کف پایت پنهان شده را رها کنی، درحالی که درمان واقعی در خود خون ِآن زخم است، برای آنکه جلوی زخم را بگیریم باید جلوی خونریزی را نگیریم و خود آن تیغ باعث می شود خونریزی قطع شود. آریو، در حال این دنیای جدید آنهایی که آگاه می شوند از رنجی آزرده دل می شوی مسابقه ای برگذار می کنند که چه کسی از دیگری رنج دیده تر است. آنگاه با جمله هایشان دوست هایشان را زخمی تر می کنند، حتی گاهی کاسه ی صبر یکدیگر را با خود مقایسه می کنند! آریو تو قوی باش و از کنار این ها گذر کن. جسور و شجاع باش و رنجت را زیر نقاب خوش بینی ات پنهان نکن. در کنار آن حال چادر بزن تا به صلح مسالمت آمیز ِآن اندوه برسی، زیرا به روح و عمق فکرت وسعت می بخشد.


من بارها درد فهمیده نشدن را تجربه کرده ام و بارها هم اشتباه فهمیده شدن را. نمیدانم کدام اندوهش مخوف و الیم بود آریو، انگار همانند هم هستند. اما هنگامی که حرفهایت را اشتباه می فهمند، زمانی‌ست که کسی با چاقوی کُند به جانت بیفتد.


بله آقای عقیلی درسته، سبب دقیقا خود ِخود ِمنم.


شاید اونجایی که کیهان کلهر گفته : وقتی یه نابینا ازمون بخواد آسمونو توصیف کنیم تازه می فهمیم هیچوقت بلد نبودیم صحبت کنیم.


گاهی اشک ها شور نیستند. مانند اسیدند. زمانی که می ریزند، گوشه ی چشم هایت می سوزد. آریو؛ اشک ها هم با یکدیگر فرق دارد. طعم و نوع ِآن، حتی درد و شدت اش.


امشب مافیا خیلی خوب بازی کرد، منی که دوست دارم شهر ببره از بردشون خوشحال شدم :)))


Репост из: شفیعی کدکنی
2_5210897319871906113.pdf
2.9Мб
@shafiei_kadkani

ـــــــــــــــــــــــ
ویژه‌نامه‌ای دربارهٔ فروغ فرخزاد
مجلهٔ دفترِ هنر، شمارهٔ ۲، پاییزِ ۱۳۷۳

با یادداشت‌هایی از
مهدی اخوان ثالث، سهراب سپهری، اردشیر محصص، کامیار شاپور، نورالدین زرین کلک، نادر نادرپور، منوچهر آتشی، احمد شاملو، سیاوش کسرائی، احمدرضا احمدی، عمران صلاحی و دیگران.
#فروغ_فرخزاد


هشتم دی‌ماه، زادروز فروغ فرخزاد ِعزیز💛


و این منم/ زنی تنها / در آستانه فصلی سرد.


در فرانسه، پاریس، همیشه هوا بارانی است و کتاب و چتر و قوه خیلی در آن هوا می چسبد؛ که مدام در دستان همه است. یک قانون وجود دارد که اگر چتر یا کتاب هایتان را در مترو و اتوبوس و قطار گم کنی، هرکسی بعد تو پیدایش کند حق قانونی‌اش است که مال او شود.

Показано 20 последних публикаций.

259

подписчиков
Статистика канала