مارگوت بیکل خیلی زیبا برای محبوبش مینویسه :
((چون دوستت میدارم،
مجبور نیستی آنگونه که روز آشنایی مان بودی باقی بمانی.
چون دوستت میدارم،
مجبور نیستی خود را محدود به تصویری کنی که از تو زنده مانده درمن.
چون دوستت میدارم،
میتوانی درخودت ببالی و چیزهای جدید کشف کنی
دروجودت میتوانی دگرگون شده، بشکفی،تازه شوی.
چون دوستت میدارم
میتوانی آنچه هستی باقی بمانی و آنچه نیستی شوی.))
((چون دوستت میدارم،
مجبور نیستی آنگونه که روز آشنایی مان بودی باقی بمانی.
چون دوستت میدارم،
مجبور نیستی خود را محدود به تصویری کنی که از تو زنده مانده درمن.
چون دوستت میدارم،
میتوانی درخودت ببالی و چیزهای جدید کشف کنی
دروجودت میتوانی دگرگون شده، بشکفی،تازه شوی.
چون دوستت میدارم
میتوانی آنچه هستی باقی بمانی و آنچه نیستی شوی.))