monochopsis

یا به عبارتی
چیزی که بخواد بشه، می‌شه
چیزی که نخواد بشه، نمی‌شه
کسی که بخواد بره، می‌ره
کسی که بخواد بمونه، می‌مونه
کسی که بخواد برگرده، برمی‌گرده
..

زیاد خودتو درگیر نکن.
آدم‌ها تصمیم می‌گیرن و هیچ‌چیز زوری نیست.
تو خودت باش و در نهایت هر انتخابی که کردن، باهاش کنار بیا.

Que sera, sera.

whatever will be, it will be.

برای آدمایی که به اصطلاح از نظر روانی توی محیط غنی و سالم بزرگ شدن
و هر چیزی توی زمان خودش بود و دوستی‌ها به جا بود و
به موقع‌ش مستقل شدن و تونستن تصمیمات درست بگیرن،
خیلی از چیزایی که ذهنم رو درگیر کرده، مسلمه و
حتی به فکرشون خطور نمی‌کنه.
مثل جهان سومی که تازه به فکرش رسیده کجای راه رو غلط رفته
در صورتی که جهان اولی‌ه راه درست رو از بچگی زندگی کرده و
حتی نمی‌فهمه جهان سومی از چی حرف می‌زنه.

that's why I'm evaluating every single thing in my life, right now.

در باب شناختن.

چی دوست داری؟ از چه آدمایی خوشت میاد؟ بزرگترین ترس‌های زندگی‌ت رو به ترتیب بنویس. چه فیلمایی دوست داری؟ چه آهنگایی گوش می‌دی؟ برام چند تا آهنگ مورد علاقه‌ت رو بفرست. کتاب می‌خونی؟ چه ژانری دوست داری؟ ترجیح می‌دی تنهایی پیاده‌روی کنی یا با یار یا با دوستات؟ سیگار می‌کشی؟ چرا؟ تنهایی‌ت رو چجوری پر می‌کنی؟ چه درسی رو بیشتر دوست داری؟ رنگ مورد علاقه‌ت چیه؟ غذای مورد علاقه‌ت چیه؟ اگه کسی بهت خیانت کنه، چیکار می‌کنی؟ چی باعث می‌شه یه دوستی رو برای همیشه تموم کنی؟ جنس مخالف جذاب از نظر تو چه ویژگی‌هایی داره؟ از زندگی‌ت راضی‌ای؟ اگه یه میلیارد پول داشتی، اولین کاری که می‌کردی، چی بود؟ چند ساعت در روز آنلاینی؟ کدوم شبکه‌های اجتماعی عضوی و چرا؟ آدما رو دوست داری یا مردم‌گریزی؟ اختلال شخصیتی داری؟ چه کشوری رو برای زندگی ترجیح می‌دی؟ دوست داری کجاها سفر کنی؟ کنسرت کیا می‌خوای بری؟ کادوی مورد علاقه‌ت چی می‌تونه باشه؟ چه نوع عطری دوست داری؟ چه تیپی می‌پسندی؟ روی چه کسایی کراش پیدا می‌کنی؟ ۱۰ سال دیگه کجایی و چقدر تغییر می‌کنی؟
..

همه‌ی اینا رو ازت پرسیدم و جواب بیشترشون رو یادمه هنوز. بعضیاش رو نگه داشتم. و گاهی، فقط گاهی این شناخت، هر چند کم، اذیتم می‌کنه. فراموش کردنت سخت‌تر می‌شه. و گاهی هم خوشحالم که چیزهایی که در مورد خودم بهش جوابی ندادم هنوز، از تو می‌دونم. اما هنوز نفهمیدم این عطش برای شناختنت از کجا اومده و میاد. من می‌دونستم تهش نمی‌خوای بمونی و حتی اگه در آینده‌ی دور یا نزدیک باهات مواجه بشم، از تو مطمئن نیستم و همچنان اصرار می‌کردم که ازت بیشتر بدونم.

الان فقط وقت می خوام به تک‌تک سوال‌های بالا و سوال‌های عمیق‌تر در مورد خودم جواب بدم، می‌خوام خودم رو یاد بگیرم قبل از اینکه کسی از راه برسه و با وارد کردن یه ضربه‌ی جدید و زخم عمیق‌تر، خودم رو بهم یاد بده.

وقتی بدونی چی خوشحالت می‌کنه، و می‌بینی کسی هست که راهت رو یاد گرفته، مطمئن‌تر می‌شی. وقتی می‌دونی چی ناراحتت می‌کنه، احتمال اینکه مقدمات ناراحتی خودت رو فراهم کنی کمتر می‌شه و راحت‌تر از کسی که آزارت می‌ده، فاصله می‌گیری. وقتی نقطه ضعفت رو می‌دونی، نمی‌ذاری به راحتی کسی بهت حمله کنه. خودت رو بلد شو، بهتر از هر کس دیگه‌ای که اون بیرونه. بعدش می‌تونی با اطمینان توی رابطه‌هایی که می‌خوای، گام برداری.

برگردوندن آدما اغلب کار راحتی‌ه.
اما اینکه چه شکلی برمی‌گردن، چیزیه که دشوارش می‌کنه.
تو به یکی علاقه داری و تنها در صورتی برمی‌گرده که دوستی معمولی داشته باشین.
با یکی صمیمی‌ای و بین‌تون شکرآب می‌شه و به شکل همکار، هم‌کلاسی، الخ برمی‌گرده.
این یعنی سطح انتظار رو پایین آوردن، یعنی یه الگوی جدید از اون شخص توی ذهنت شکل بدی.
و این خیلی بدتر از نبودن اون آدمه. مثل آشنایی دوباره اما با یه غریبه‌.
من از این به بعد ترجیح می‌دم اگه قرار نیست به سطح قبلی‌ش برگرده،
خاتمه پیدا کنه همونجا که هست. ترجیح می‌دم خاطره بشه.

in case there is no spy around,
I'm gonna talk, with myself.

کم‌کم دارم به ساختن دوست خیالی فکر می‌کنم.

فقط یه last seen a long time ago زیرش کمه.

بی‌تصویر بودن کانالم این حس رو بهم می‌ده که خودمو بلاک کردم.

تمام مکانیسم‌های دفاعی‌م بر پایه‌ی انکاره،
تا جایی که حتی خودم رو انکار می‌کنم.

من تا هر کی ریک اند مورتی ندیده رو مجبور نکنم ببینه،
بی‌خیال نمی‌شم :}
یه قسمتش وقتی ریک زمان رو برای مدتی طولانی متوقف کرد،
زمان برای بقیه‌ای که فریز بودن، با روال عادی‌ش می‌گذره
ولی برای ریک و مورتی و سامر، طول می‌کشه عادی بگذره.
هر نوع عدم قطعیت و تردیدی باعث می‌شه زمان برای اونا دچار شکستگی شه
و مثل گربه‌ی شرودینگر، تا وقتی تک‌تک ریک‌هایی که توی هر باکس قرار دارن،
هم‌فاز نشن، همچنان توی بی‌زمانی گیر می‌کنن.
یه جایی ریک تصمیم می‌گیره و قاطع‌ه و هر دو ریک همزمان با هم دکمه رو فشار می‌دن تا به شرایط عادی برگردن اما چون مورتی مردد بود، به شرایط عادی برنمی‌گردن.
یه جای دیگه بقیه تردید ندارن و ریک تردید می‌کنه که خودشون رو نجات بده یا
از بین ببره. بعد ریک به گوشیِ خودش پیام می‌ده که متأسفم و نمی‌خواستم نابودت کنم و فلان و ریک‌های باکس‌های دیگه پیام رو می‌گیرن و هم فاز می‌شن.

این همه مقدمه گفتم [نفس راحتی می‌کشد] که بگم جدای از سیک بودنِ این کاراکترا و طنز مخفی‌ش، چقدر می‌شه برداشت‌های دیگه داشت.
مثلاً شما می‌خواید یه کاری رو انجام بدید، خب؟ بعد دودل‌ید و
دست‌دست می‌کنید یا می‌گید دلم به این کار نمی‌کشه و حس بدی دارم و اینا.
مثل اینه شخصیت‌های مختلف شما توی زمان‌ها و بعدهای مختلف هم‌فاز نیستن،
برای همین هر چی یکی از این شخصیت‌ها تلاش می‌کنه،
چون بقیه تلاش نمی‌کنن، موفق نمی‌شید.

مثلاً یه چیزی رو می‌خواید، اما نه با تمام وجود،
فقط در حدی که دلتون گاهی کیک شکلاتی بخواد،
اما یه وقت انقدر چیزی رو می‌خواید،
که خواب و خوراک و روابط و فکر و خیال و همه‌چیز در راستای اون هدف قرار می‌گیره و اون موقع است که واقعا می‌رسید.

یا اونجا که ریک روی پیغام‌گیر برای خودش پیام می‌ذاره که ببخشید.
اینکه آدم خودش رو برای اشتباهاتش ببخشه، به نظرم خیلی مهمه.
وقتی توی ضمیر ناخودآگاه‌ت مدام خودت رو تحقیر کنی و
هی به خودت بگی:« تو کافی نیستی، تو زیبا نیستی، تو نمی‌تونی،
در حد تو نیست، واقع‌بین باش، تو باهوش نیستی و غیره» وقتی از خواب بیدار می‌شی و reboot می‌شی، سیستمت قبل اینکه روز رو شروع کنی،
همه‌ی این باورهای درونی‌ت نسبت به خودت رو بهت یادآوری می‌کنه.
شاید واقعا خوب تلاش کنی اما هی آلارم می‌ده تو بدرد نخوری و
دلسرد می‌شی. با خودمون خوب باشیم همونقدر که انتظار داریم بقیه هم با ما خوب باشن.

season 2, episode 1

الان اینایی که لفت دادم و بدون اینکه ممبر باشم، می‌خوندم‌شون و
الان this chat is no longer accessible می‌زنه،
بن کردن منو یا پرایوت شدن؟ :]

هیچ‌وقت خودم و بقیه‌ی کسایی که وقتی ریجکت می‌شن،
عکس‌العمل بی‌معنی نشون می‌دن، درک نمی‌کنم.
مثلا وقتی کسی از کانالت لفت می‌ده،
تو هم می‌ری لفت می‌دی؛
معنی‌ش اینه که اون کانال رو دوست نداشتی و
صرفا برای خودت، جوین شدی.
و اینو تعمیم بدیم به سایر چیزا.

because I promised to love you,
even when I hate you!

Derek Shepherd

پروردگارا،
به من آرامش بده تا بپذیرم آنچه را که نمی‌توانم تغییر دهم
و دلیری ده تا تغییر دهم آنچه را می توانم تغییر دهم
و بینشی ده تا فرق این دو را بدانم
و فهم تا بدانم مردم دنیا نباید مطابق میل من عمل کنند..

دو تا کور هر چی تلاش کنن راه رو به هم نشون بدن، نمی‌تونن،
همینطور دو تا دیوونه،
دو تا گمشده و نابلد،
..

دو تا خسته که نمی‌تونن هم رو بلند کنن..