من در این تاریکی
فکر یک برهی روشن هستم
که بیاید علف خستگی ام را بچرد.
من در این تاریکی
امتداد تر بازوهایم را
زیر بارانی می بینم
که دعاهای نخستین بشر را تر كرد.
من در این تاریکی
در گشودم به چمنهای قدیم،
به طلایی هایی ، که به دیوار اساطیر تماشا کردیم.
من در این تاریکی ریشهها را دیدم
و
برای بته ی نورس مرگ، آب را معنی کردم.
#سهراب_سپهری
𑜷
@moodli_l