•••

احساس بنفشی رو دارم که قرمزش ترکش کرده.
آبی شدم.
همه جام آبی شده.

خدای آیزاک! تو جوابی برای دلیل حماقت‌هام پیدا می‌کنی؟ خدای قبرهای فراموش‌شده‌ی خوابیده بین علف‌ها، تو چطور؟ خدای مسیح، خدای نداشته‌ی من، تو از کسی که خلقش کردی چیزی می‌فهمی؟ چون خودش... خودش دیگه سر در نمیاره کجاست و قراره چی‌کار کنه.

#FanFiction | #Cut
Name: Lee
Written by: Ziwon

Oh, at the end of my sleeves is a beach
‘Cause I wiped out the water
flowing on both cheeks
Oh, at the end of my eyes is a beach
‘Cause of the warm bubbles that pervade

I’m lost alone on a lonely island
Emotional anemia, war in my head
To put in my feet in the waves of memories
It’s so cold enough to freeze my heart

Oh, at the end of my sleeves is a beach
‘Cause I wiped out the water flowing on both cheeks
Oh, at the end of my eyes is a beach
‘Cause of the warm bubbles that pervade

Oh, beach illa illa illa illa illa
Illa illa illa illa illa
I’m swept away again by the waves that sway around my eyes

Thanks to you who taught me how to cry and disappeared
There’s no day for the thick fog in my pupil to lift
I can’t take a comfortable walk on all the roads that we had walked together
‘Cause you who hugged me so deeply is no longer here
I rub my eyes with my sleeves and hate it because it’s not a dream
Where are you going leaving me like this
My mood is low like the way it is after the storm

Oh, at the end of my sleeves is a beach
‘Cause I wiped out the water flowing on both cheeks
Oh, at the end of my eyes is a beach
‘Cause of the warm bubbles that pervade

Oh, beach illa illa illa illa illa
Illa illa illa illa illa
I’m swept away again by the waves that sway around my eyes

Longingness is what I do best
Depression is the most comfortable home for me
The corners of my broken heart will be sharp
I will be the one stabbed again anyway
It's a familiar wound, it's a familiar farewell
Awkward goodbye and emptiness
It’s a familiar scene

Oh, beach illa illa illa illa illa
Illa illa illa illa illa
I’m swept away again by the waves that sway around my eyes

Stargazing by the rolling waves
I won’t shed new tears
Though I know it will crumble
I’ll probably build a sandcastle again
Stargazing by the rolling waves
I won’t shed new tears
Though I know it will crumble
I’ll probably build a sandcastle again

Oh, there is a beach at the edge of my sleeves


#Music | #Lyric
Name: illa illa
By: B.I

من هجده سالمه و نیمی از عمرم رو برده بودم، یه برده‌ی گرسنه... کسانی که به سیری نمی‌رسن همیشه از گرسنگی وحشت دارن و هنرِ کسی که شکم سیری داره، باشکوه‌تر از گرسنه‌ایه که حتی توی تصوراتش هم به عریان بودن معشوقه‌هاش فکر نمی‌کنه.

#FanFiction | #Dialog
Name: Carcinogen
Written by: Polaris

همه ی جنگ ها بر سر خاک آغاز می‌شوند،
با شعله‌های طمع ادامه می‌یابند،
و با بهای خون به پایان می‌رسند.

#FanFiction | #Cut
Name: Carcinogen
Written by: Polaris

- این چیه عطر شمع؟
پسر جوان با تردید لب زد:
- آرشه‌‌‌‌...
- باهاش چی کار می‌کنن؟
- ویولن می‌زنن.
- ویولن برای تو چیه؟
- زندگیمه...
- تو هم زندگی منی پسر خوب.

#FanFiction | #Dialog
Name: La vida

- گذشته! نمی‌فهمم! پدر چرا دست از سر گذشته برنمی‌داره. همه‌ی آدمای اطرافم طوری بهش چنگ زدن انگار آینده هیچ معنایی نداره.

#FanFiction | #Dialog
Name: Lee
Written by: Ziwon

-اشکالی نداره، بیا غمگین باشیم تا غم تموم بشه و بره؛ بعد تو بهم لبخند بزنی!

#FanFiction | #Dialog
Name: Grita
Written by: MariShka

اگر حق پرسیدن یک سؤال را داشت، قطعا می‌پرسید زندگی خودش این بین کجاست؟ چون به لیست علاقه‌مندی‌هایش که زل می‌زد یک جمله بیشتر نمی‌دید، تمایل به نیستی، جایی که در آن مغزی برای تفکر وجود نداشته باشد.

#FanFiction | #Cut
Name: A Griefful Speech Of Silence
Written by: NT

همه چیز تو دنیای من زود به زود ته می‌کشه غیر از تنفرم از خودم. می‌تونم به اندازه‌ی کل این دنیا از خودم متنفر شم و فردا دوباره ظرف بی‌نهایت وجودم جا داشته باشه تا بهش تنفر اضافه کنم.

#FanFiction | #Cut
Name: Noctiphany
Written by: ELA

_کای! این... این ناراحت‌کننده‌ست. می‌دونم اما... اما تو متعلق به این‌جا نیستی. تو مرد خوب و سرشناسی هستی... پس بعد از مرگم همه چیز رو فراموش کن، دور بریز و به زندگیت ادامه بده. همون‌طور که از مردی مثل تو انتظار می‌ره.
متعلق به این‌جا نبود؟ برای خودش چی می‌گفت؟! جونگین تا قبل از این همه چیز داشت و هیچ چیز نداشت. سهون حالا به تمام داراییش تبدیل شده بود. تمامش. بالاخره به سختی حرف زد:
_از من چه تصویری توی ذهنت ساختی؟ من چیزی نیستم... مرد خوب و سرشناسی نیستم، لااقل برای خودم... سی و هشت سال پیش آلمان به دنیا اومدم، از یک مادر آلمانی و یک پدر دورگه. یک خونه‌ی اعیانی... یک زندگی مرفه اما همه چیزش پوچ بود... محل تولد و هویت من چیزایی که بهت گفتم نبوده، نیست. عزیز من... من سی و هشت سال پیش در آلمان متولد نشدم... من توی بغل هیچ پرستاری، توی هیچ خونه‌ی اعیانی‌ای به دنیا نیومدم. محل تولد من همین‌جاست، این اردوگاه نفرین شده... این‌جایی که تو دست‌های لرزونت رو دورم می‌پیچی و به من این توانایی رو می‌دی که با دیدنت هر لحظه و هر ثانیه بمیرم و یک بار دیگه متولد بشم.

#FanFiction | #Dialog
Name: Borned In Auschwitz
[Wattpd]

_آلدو، متوجهی که با این وضعیت فقط یه قدم تا کارتن‌خواب شدن فاصله داری؟ سه عنصر طلاییش رو داری: مشکل روانی، بدهی وحشتناک مالی و شبکه‌ی حمایتی صفر. الکل رو هم به این ترکیب اضافه کن تا تو یه چشم به هم زدن نیست و نابود بشی. خب، راستش می‌خوام بگم که هنوز من رو داری. یادته ارسطو چی گفته؟ بدون دوست هیچ‌کس زنده نمی‌ماند. حتی اگر همه‌ی چیز‌های دیگر را داشته باشد.
_بله، ولی این حرف رو دوره‌ای زده که معنی همه‌ی چیز‌ها یه کوزه‌ی گلی بوده و چند‌تا کاشی سفالی.

#Book | #Dialog
Name: Quicksand
Writer: Steve Toltz

جان شیرینم!
ما از بدو تولد، مرده بودیم.

از مجموعه:
#پرتقال‌_های_خونی