𝐄𝐫𝐨𝐬

جوری که وقتی پامو تو اجتماع میزارم لال و ناتوان میشم جالبه.

دقیقا
اصا کدوم خری گفته من عاقلم

هیچ آدم عاقلی با خودش اینکارو نمیکنه.

و از نقطه.

من از تحلیل کردن و تئوری مطرح کردن خوشم میاد.

احساس بودن توی یه قبر تنگ رو دارم.

خوابم میاد.

Then only for a minute
I want to change my mind
'cause this is don't feel right to me

مظفر صبحدم، پیش خودت شهری را تصور کن پر از هزاران کوچهٔ تنگ، پر از هزاران درِ بسته، پر از هزار قلعه که انسان مثل دیوانه ها گرداگردش می‌چرخد و دروازه‌اش را پیدا نمی‌کند. شهری که نقشه‌اش با آن تصوری که من و تو به آن عادت کرده‌ایم بیگانه است‌. شهری که بخشی از آن زمین است و بخشی از آن آسمان، کوچه‌‌ای در زمین و کوچه‌ای در ابر. شهری که همه چیزش معماست. درحالی که کوچه‌هایش جای خود را تغییر می‌دهند. دروازه‌هایش جای خود را عوض می‌کنند و پنجره‌هایش در جای خود قرار ندارند... مجسم کن در شهری اینگونه که پر از میلیون ها اتاق است و هر اتاق پر از میلیون ها شی‌ء که در بین آن میلیون ها شی‌ء ما به دنبال چیز کوچکی می‌گردیم... فریاد کشیدن دردی را درمان نمی‌کند...
نه، من نمی‌گویم که این شهر جای ساکتی است اما اینجا مکان دیگری است. جایی که آدم ها کاملاً درکش نکرده‌اند. ما در زمانهٔ دیگری زندگی می‌کنیم که هنوز هم انسان هایش حقیقت را ندیده‌اند. مثل آن‌که با نقشه‌ای قدیمی در شهری جدید بگردند... باید چندین نفر نام و نشانی هارا به تو بگویند، اما تو حالا چیزی دستگیرت نمی‌شود. چون در نهایت آن کسانی که نشانی هارا به تو می‌دهند نقشه‌ٔ شهر دیگری را در سر دارند. مظفر صبحدم آن‌جا که سریاس دوم اسیر است، جای نامعلومی است، این سرزمین پر از زندان های ناپیداست... پر از قدرت ناپیدا و نفرت پنهانی... نفرت این سرزمین را اداره می‌کند.
هیچ چیز هم مثل نفرت خودش را مخفی نمی‌کند. در این شهر انسان از انسان متنفر است. اینجا هیچ کس دیگری را دوست ندارد.

یه ساعت زودتر پا شدم. با عجله خودمو حاضر کردم. چون فکر میکردم دیره....

ای وای.

هربار چشمم بهش میوفته بخشی از بدنم تحت تاثیر بخش دیگر بدنم که هیجان زده میشه، فلج میشه.

میگم؛ ناتاشا یا واندا

کمترین فاصله ممکن رو با این دارم که: اولین جنس مذکر مو بلندی که دیدم رو به همسری قبول میکنم.

آخه نامسلمونا اینو به هر عقل سالم و ناسالمی نشون بدید درمیابه موی بلند بشدت چشم نواز‌ه