Telegram-канал "9700" — @psrboys

‌ ‌ ‌ ‌ ارکــیــده، طعم گس اعتیاد به تنِ نحیفِ میل.
: مطالب جمع آوری شده در این پست راجع به فرزند سایه های مخملین، ارکــیــده‌ست. این گل خارق‌العاده و ظریف لایه‌های عمیق و پنهانی از شهوت و اغواگری رو زیر گل‌برگ‌های نازکش جای داده که بسیار بحث‌برانگیزه. ارکیده اصالت در تاریکی داره، گلی هست که جنگل‌های مرطوب و سرد زادگاهش نام گرفتن و همین اصلی شده بر مرموز بودن این شگفتی فریبنده. نمادینه بودن ارکیده به عنوان هدیه ریشه در باستان داره، ارکیده گلی بسیار باارزش در عین حال شهوانی بوده که بین زوج‌ها رد و بدل می‌شده. ابتدا بخاطر شیوه رشد و نموش و شمایل خاصش که تشابهات زیادی به اندام زنانه داشته، پیشکشی‌ای خاص به شمار می رفته و در اروپای قرن نوزدهم مورد علاقه افرادی بوده که به زیبایی غیرمتعارف و خلاف عرف جامعه علاقمند بودند. ارکیده نمادی از امیال سرکوب شده‌ست که در آخر از قلب تپنده سایه شهوت سر بیرون می‌آرن و به شکفته شدن پناه می‌برن، ارکیده با حضورش فریاد می‌‌زنه "خواسته‌ت رو نادیده نگیر." و این درخواست جسورانه بسیار برای زنان خوشاینده. در اسطوره‌شناسی شرق آسیا، ارکیده اغلب نماد پالایش درونی و زیبایی نهفته‌ست؛ گلی که به‌جای آشکار بودن، انتخاب می‌کنه در پنهانی بدرخشه. اما این پنهانی بودن، به معنای انکار نیست، بلکه قدرتیه که آگاهانه در پرده باقی می‌مونه. در آیین تائو، ارکیده روح زنانه‌ی طبیعته؛ لطیف، اما تسخیرناپذیر. و در فرهنگ ژاپنی، این گل با زنان مرموز و کم‌سخنی پیوند خورده که در سکوتشون، دنیایی از وسوسه و عمق جریان داره. از منظر بسیاری، شکل گلبرگ‌های ارکیده یادآور ناخودآگاه جنسیه، جایی که میل، نه با فریادِ بلندِ یک کودک، بلکه با تصویر بلوغ خواسته‌ش رو ابراز می‌کنه. و درست همینه که ارکیده رو از صرفاً «زیبا» بودن، به «معنا» بودن می‌رسونه. گل ارکیده نه فقط نماد میل جنسی، بلکه استعاره‌ای از میل به تجربه‌ی خود واقعیه. زنان زیادی در عصر مدرن ارکیده رو به‌عنوان نماد رهایی درونی، بازیافتن تمایلات خاموش‌شده و به آغوش کشیدن خویشتنِ زنانه‌شون انتخاب می‌کنن. چرا که ارکیده فقط گل نیست، آیین پذیرش خود بدوی و شهوانیه. ارکیده دعوت‌نامه‌ای‌ هست برای بازگشت به درون، جایی که اغوا، معصومیت رو نمی‌بلعه، بلکه باهاش می‌رقصه. و این رقص، چیزی نیست جز تولد دوباره‌ی زن، از بذر خویشتن‌پذیری.

8 0 0