; https://t.me/reflectionofurself
توهم حس می‌کنی؟صدای قدم های بارون که شاعرانه روی زمین کشیده می‌شه درست مثل نقاشی که رها شده من هم رها شده‌ام.تو جاده کنار همون درخت کاج همیشگی ایستاده‌ام؟من حتی توانی برای ایستادن ندارم.چرا چرا صدای نفس هام عجیب شده نکنه سرما خورده‌ام نکنه کسی نیست تا نجات پیدا کنم.چشم‌هام سنگین شده سنگینی نگاه های همیشگیت رو روی سینه ام حس می‌کنم.یعنی تموم شد؟دیگه قرار نیست دلتنگت شم؟قرار نیست در انتظار نداشتنت شکسته بشم مگه نه؟لبخند می‌زنم چشم‌هام دیگه جایی رو نمی‌بینه دیگه قلبم تو رو نمی‌شناسه.آره عزیزم داستان ما همینجا تموم می‌شه.شاید هم فقط داستان من :)من باید برم صدای بارون شدیدتر شده دست‌های سردت رو فراموش می‌کنم ولی برای نفر بعدی سر قول هات بمون،بیشتر اونُ در آغوشت بگیر بیشتر ببوسش و کمتر بهش قول بده.💚