می‌دونی تو وقتی اومدی که نیاز بود. انگار که یه چسب زخم بودی روی همه‌ی زخمای قدیمی. موندی و شدی دلیل زنده بودنم، دلیل گوشی دست گرفتنم، دلیل چشم باز کردنم. شبا آخرین نفری که بهش پیام میدادم تو بودی و صبحا اولین نفر. تو بودی و تو بودی و تو. اما خب چیشد؟ یه روز رفتی. رفتی و اون چسب رو برداشتی. می‌دونی مشکل چی بود؟ من اونقدر به بودنت اعتماد داشتم که همه‌ی قدیمی هارو فراموش کردم و به تو تکیه داده بودم. با رفتنت، پشتم خالی شد. افتادم. دیگه دستام زخمیه. نمیتونم دستمو به زانوم بگیرم تا بلند شم. دیگه نمیتونم دست کسیو بگیرم. دیگه میترسم. دیگه نمیتونم. نمیتونم.
ای کاش نمیرفتی. ای کاش میموندی.
۰۲۰۱۰۲
شب بخیر 🤍