تجارت های پر سود با استفاده از رسانه ها و تبلیغات همه رو به سمت مصرف گرایی سوق میدن، شعار من میخرم پس هستم،خرید بی جا نشونه ی رفاه، رهایی و داشتنه، اما دارایی واقعی ما چیه؟ تا حالا شده به این فک کنیم که این وسیله ای که دارم میخرم چه میزان از زمان و انرژی و پول من رو داره استفاده میکنه؟ اگر میخوام چیزی بخرم به این فک کنیم که واقعا لازم دارم؟ هدفم از خریدنش چیه ‌؟ اگر بخرم چند بار ازش استفاده میکنم؟ آیا مشابه ش رو دارم؟ آیا اگه تخفیف هم نداشت میخریدم؟ میخرم بخاطر مارکش؟ دارم یک جای خالی مورد نیاز خونه م رو پر میکنم یا چیز اضافه به خونه و در انتها به زباله های جهان اضافه میکنم؟ و در انتها واقعا دوست دارم بخرمش یا دارم برای خودم توجیهش میکنم؟