For My آرامگاهِ خاطرات
بعضی آدم‌ها از رفتن نمی‌ترسند؛ از این می‌ترسند که روزی کسی بماند اما دیگر دوستشان نداشته باشد.
بعضی آدم‌ها هم از دوست داشتن نمی‌ترسند؛ از به زبان آوردنش می‌ترسند.
و غم‌انگیزترین فاصلهٔ دنیا، فاصلهٔ میان دو قلبی‌ست که هر دو عاشق‌اند اما هیچ‌کدام زبانِ عشقِ دیگری را نمی‌دانند.
تا روزی که یکی از ترس‌هایش حرف بزند و دیگری از سکوتش.
آن‌وقت عشق، برای نخستین بار، صدای خودش را پیدا می‌کند.
هرچه گویم عشق را شرح و بیان
چون به عشق آیم خجل باشم از آن!
بخش 6 - مثنوی معنوی مولانا