این آدمایی که توی زندان یا توی خیابون به قتل می‌رسن نیازی به این ندارن که ما بشینیم براشون عزاداری کنیم تا جایی که روانمون تحلیل بره و بریم وارد فاز سکوت و انفعال بشیم. همه‌شون یه هدف داشتن اونم آزادی و آزاد زیستن بوده پس الان وظیفه‌ی ما اینه که به‌جای سکوت و احساس گناه و منفع شدن، ادامه بدیم تا خونشون پایمال نشه. هرکی به قتل می‌رسه ما باید جای اونم بجنگیم، جای اونم زندگی کنیم، جای اونم آزاد باشیم.