خب
هیم اول از همه توی این سن هرچی کمتر دنبال دوست پسر و رل باشی بهتره؟ اره البته اگه یه هدف خاصی توی زندگیت داری. اگه قراره درس بخونی سو فعلا اینها رو بزاری کنار بهتره. باور کن چیزی رو از دست نمیدی اگه قرار باشه یه آدم خوب گیرت بیاد؛ گیرت خواهد اومد. قرار نیست اینجوری از دستش بدی. پس اگه فوکوس کنی رو درست برات بهتره.
و خب قراره کلی اذیت بشی تو این راه و جا بزنی؟ اره خیلی رک بهت بگم پاره میشی. بی خوابی و سردرد و ضعف جسمانی و اعصاب خوردی از طرف خانواده و مدرسه و کلا هرچیزی که باهاش تو این دوران سر کار داشته باشی قراره دهنتو سرویس کنه.
مهم ترین چیزی که این وسط همیشه باید تو ذهنت باشه اینه که خسته شدی استراحت بکن ولگردی بکن کل رو بخور و بخواب و هرکاری دلت خواست بکن؛ ولی بعدش حتما دوباره برو سراغش و ولش نکن.
اجازه نده بقیه اعتماد بنفس رو بیارن پایین. بدون تو هر وضعیتی باشی باز هم زیبایی و حتی چیزهایی بیشتر از دیگران داری. پس اینکه اجازه بدی سر اینکه بقیه بهت حرف بزنن و تو بزاری قلبت به خاطر حرفشون اذیت بشه رو از سرت بیرون کن.
صبور بودن خیلی مهمه. خیلی. خب طبعا دوست پیدا کردن یه چیز عادی ایه. ولی برای شناختنشون هیچوقت عجله نکن و سنجیده عمل کن. کم کم دستت میاد اخلاق و ظرفیت هرکسی چجوریه. اگه صبور نباشی ممکنه یه رفتاری رو بد برداشت کنی یا زمان لازم به طرف مقابلت رو ندی که خودش رو با تو جور کنه و پا به پات بیاد.
نمیدونم شاید دیده باشی- این آدمهایی که توی چنل ها با آمار های بزرگ جوین ان و تنها کارشون فقط هیت دادن و اذیت کردن ادماس؛ همین مصداق جالبیه برای زندگی واقعیت. توی زندگی همچین آدم هایی هستن. به عنوان دوست یا آشنا خودش رو جا میزنه و باهات خوبه و اینا ولی یهو ضربتی جوری میکشونتت پایین که به خاطر اون لطف هایی که در حقش کردی خودتو فحش کش میکنی. همیشه هستن آدمایی که کلا حضورشون انرژی منفیه و کاری جز گند زدن تو زندگیت ندارن، ولی اینجا چی به کارت میاد؟ همون صبر. اگر صبر کنی جوری خودش جوابش رو میبینه که تا عمر داره همچین کاری نکنه.
سعی کن به عنوان دوست یا فرزند به عنوان یه حال خوب باشی برای بقیه. شاید اونا در حفظ همچین کاری رو نکنن ولی اولا انرژیش به خودت برمیگرده و دوما اگر جوابت رو بد دادن یا به قول معروف خنجر از پشت زدن بهت بازم بشین و ببین چجوری کارما سرش درمیاره و چندصد برابر اون حال خوبت رو بعدا تو زمانی که توقعش رو نداری بهت برمیگردونه.
نزار از خط قرمز هات رد بشن و خودت هم همچین کاری رو نکن.
و قبل حرف زدن ۳ ثانیه بهش فکر کن. این لعنتی خیلی جاها بدرد میخوره، تمام چیزهایی که ممکنه در یک آن از دست بدی رو برات حفظ میکنه.
اون درس خوندن و اینا در صورتیه که واقعا هدفی داشته باشیا- وگرنه بیهوده خوندن و خودت رو به آب و آتیش زدن چیزی عایدت نمیکنه. پس اگه تو این فاز نیستی به جاش باید کاری کنی که مستقل بشی. چون کم کم هرجوری هم باشه زخم زبون های خانواده میاد سراغت. پس تا قبل از اینکه بخوای این ها رو از نزدیک ترین افراد زندگیت بشنوی زودتر دست به کار شو و سعی کن مستقل باشی.
و در آخرم که امیدوارم به چیزهای خوب خوب برسی و از این چیز های گوگولی مگولی:>
