ولی به نظرم داشتن "آگاهی نسبت به خود" خیلی مهم تر از داشتن "عشق نسبت به خود"ه. یعنی اول باید بدونی چه مجموعه ای هستی و بعد بهش عشق بورزی نه اینکه یه شخصیت تخیلی از خودت بسازی تو مغزت و عاشق اون بشی.

مثلا من میدونم نه تنها بی دلیل زیادی منفی بافی میکنم بلکه تلاشی هم برای توقف این فرایند ندارم و این بعضا ازم یه عوضی می‌سازه... حالا اوکی من یه عوضی‌م گاهی، و دوسش دارم. نه اینکه در اوج عوضی بازی، به عنوان یه موجود مثبت پراکن به خودم عشق بورزم!