امروز صبح باید بدون زنگ آلارم، با رده های نور خورشید که روی تختم افتاده بیدار میشدم.
از خونه میزدم بیرون و توی خیابونهای منتهی به کوههای برفی قدم میزدم، بدون نگرانی، بدون خستگی چشمهام.
دسته گل سفیدم رو نگاه میکردم و لبخند میزدم.
چایی داغ و شیرینی کشمشی میخوردم و برنامه های امروزم رو مرور میکردم.
از خونه میزدم بیرون و توی خیابونهای منتهی به کوههای برفی قدم میزدم، بدون نگرانی، بدون خستگی چشمهام.
دسته گل سفیدم رو نگاه میکردم و لبخند میزدم.
چایی داغ و شیرینی کشمشی میخوردم و برنامه های امروزم رو مرور میکردم.