https://t.me/IamAllein
xstj لئو ، جنایی و کمدی دارک
تینیجر بودن سخت تر اون چیزی بود ک فکرشو میکردم.. از سختگیری های خانواده گرفته تا اورثینک کردن های نصف شب. گریه کردن ها و لبخند های فیک.
ولی اون با وجودش این دنیای سخت رو برام راحتتر کرده بود. شبا به جای اینکه گریه کنم به خاطراتم به اون فکر میکردم و لبخند میزدم. هنوز بوی عطرت روی لباسم بود و فکرت از سرم بیرون نمیرفت.چقد دلم میخواست برگردم به اون روز.. اونجا رو پله ها :)
دلم میخواست هنوز دور از چشم بقیه بغلت کنم.
لباسامو پوشیدم و آهنگی که برام فرستاده بودی و کلی باهاش خاطره داشتیم رو پلی کردم.
نصف شب بود و یواشکی از پنجره بیرون رفتم.
رفتم همونجا.. همونجا روی پله ها نشستم.. بهت فکر میکردم و حسرت میخوردم که کاش اینجا بودی. کاش میتونستم دوباره بغلت کنم..
یهو دیدم از سمت در به سمت من اومدی. نمیتونستم باور کنم. فکر کنم توهم زده بودم. وگرنه تو .. اینجا چیکار داشتی؟ نکنه تو هم دلت میخواست به یاد من اینجا بشینی؟
از روی پله ها پاشدم و از ذوق نمیدونستم چیکار کنم.
به سمتم دوییدی و بغلم کردی منم محکم فشارت دادم. یهو یک چیز تیز و دردناکی از پشت داخل کمرم فرو رفت. از درد به خودم پیچیدم..
یهو دیدم دستات خونیه..
'چی؟ چرا ؟ چرا اون چاقو رو به من زدی؟'
من حتی اینارو از خودم نمیپرسیدم..
فقط این تو ذهنم بود که چیکار کنم تا دستاتو خونی نبینم؟
ازت معذرت خواهی کردم.. با اینکه نفس کم آورده بودم و داشتم خون از دست میدادم ولی ازت معذرت خواهی کردم که دستات به خون من آغشته شد.
به گریه افتادی و ازم پرسیدی "چرا معذرت خواهی میکنی؟"
گفتم " نمیدونم.. چون دوستت دارم...و ازت.. ممنونم .. که باعث شدی .. آخرین لحظات.. عمرم رو پیش تو بگذرو..نم"
نفس نفس زنان حرف میزدم و دلم میخواست هنوز توی آغوشم باشی. اما نمیخواستم لباسات خونی بشه.
چرا عصبانی نبودم؟ چرا عصبانی نبودم که من رو کشتی؟
من از مرگ نمیترسیدم.. من فقط دلم میخواست پیش تو باشم و چقد خوب که آخرین لحظات عمرم رو پیش تو گذروندم..
xstj لئو ، جنایی و کمدی دارک
تینیجر بودن سخت تر اون چیزی بود ک فکرشو میکردم.. از سختگیری های خانواده گرفته تا اورثینک کردن های نصف شب. گریه کردن ها و لبخند های فیک.
ولی اون با وجودش این دنیای سخت رو برام راحتتر کرده بود. شبا به جای اینکه گریه کنم به خاطراتم به اون فکر میکردم و لبخند میزدم. هنوز بوی عطرت روی لباسم بود و فکرت از سرم بیرون نمیرفت.چقد دلم میخواست برگردم به اون روز.. اونجا رو پله ها :)
دلم میخواست هنوز دور از چشم بقیه بغلت کنم.
لباسامو پوشیدم و آهنگی که برام فرستاده بودی و کلی باهاش خاطره داشتیم رو پلی کردم.
نصف شب بود و یواشکی از پنجره بیرون رفتم.
رفتم همونجا.. همونجا روی پله ها نشستم.. بهت فکر میکردم و حسرت میخوردم که کاش اینجا بودی. کاش میتونستم دوباره بغلت کنم..
یهو دیدم از سمت در به سمت من اومدی. نمیتونستم باور کنم. فکر کنم توهم زده بودم. وگرنه تو .. اینجا چیکار داشتی؟ نکنه تو هم دلت میخواست به یاد من اینجا بشینی؟
از روی پله ها پاشدم و از ذوق نمیدونستم چیکار کنم.
به سمتم دوییدی و بغلم کردی منم محکم فشارت دادم. یهو یک چیز تیز و دردناکی از پشت داخل کمرم فرو رفت. از درد به خودم پیچیدم..
یهو دیدم دستات خونیه..
'چی؟ چرا ؟ چرا اون چاقو رو به من زدی؟'
من حتی اینارو از خودم نمیپرسیدم..
فقط این تو ذهنم بود که چیکار کنم تا دستاتو خونی نبینم؟
ازت معذرت خواهی کردم.. با اینکه نفس کم آورده بودم و داشتم خون از دست میدادم ولی ازت معذرت خواهی کردم که دستات به خون من آغشته شد.
به گریه افتادی و ازم پرسیدی "چرا معذرت خواهی میکنی؟"
گفتم " نمیدونم.. چون دوستت دارم...و ازت.. ممنونم .. که باعث شدی .. آخرین لحظات.. عمرم رو پیش تو بگذرو..نم"
نفس نفس زنان حرف میزدم و دلم میخواست هنوز توی آغوشم باشی. اما نمیخواستم لباسات خونی بشه.
چرا عصبانی نبودم؟ چرا عصبانی نبودم که من رو کشتی؟
من از مرگ نمیترسیدم.. من فقط دلم میخواست پیش تو باشم و چقد خوب که آخرین لحظات عمرم رو پیش تو گذروندم..