بلا چاو یا همون (خداحافظیِ زیبا) احتمالا محبوب دل خیلیاتون باشه.
این میون گفتم شاید بد نباشه بدونید چه داستانی پشتشه.
نسخهی اورجینال توسط یه سری از کارگر های modina که روزگار رو خیلی سخت میگذروندن سراییده شد، به امید روز های بهتر.
مثل یه شعر به امید روزی که شرایط بد زمین های پَدی بلاخره خرخره این بیچاره هارو رها کنه.
(Modina به کارگار های زنی که در مزرعه مسئولیت های مختلف رو برو عهده داشتن میگفتن، خصوصا توی شمال ایتالیا و مزارع (paddy) که شرایط کار و کارگر ها اصلا خوب نبوده و دوران سختیو داشتن)
اما نسخه اوج این آهنگ و داستان اصلی پشتش مربوط میشه به اتمام جنگ جهانی اول، این آهنگ خوشحالی مردم ایتالیارو برای اتمام رویارویی با نازیسم و فاشیسم نشون میده.
این میون گفتم شاید بد نباشه بدونید چه داستانی پشتشه.
نسخهی اورجینال توسط یه سری از کارگر های modina که روزگار رو خیلی سخت میگذروندن سراییده شد، به امید روز های بهتر.
مثل یه شعر به امید روزی که شرایط بد زمین های پَدی بلاخره خرخره این بیچاره هارو رها کنه.
(Modina به کارگار های زنی که در مزرعه مسئولیت های مختلف رو برو عهده داشتن میگفتن، خصوصا توی شمال ایتالیا و مزارع (paddy) که شرایط کار و کارگر ها اصلا خوب نبوده و دوران سختیو داشتن)
اما نسخه اوج این آهنگ و داستان اصلی پشتش مربوط میشه به اتمام جنگ جهانی اول، این آهنگ خوشحالی مردم ایتالیارو برای اتمام رویارویی با نازیسم و فاشیسم نشون میده.