شاید باید بیشتر به لب هایت می نگریستم و فکر بوسیدنشان به سرم میزد بدون آنکه از تو اجازه ای صادر شود.
شاید باید بیشتر چشمانت را هلالی می کردم تا غم عظیمی که در آنها نهفته است را نبینم.
شاید باید بیشتر انحنای کمرت، انگشتانم را لمس می کرد تا شب ها با حسرت در آغوش گرفتنت پتویم را بغل نکنم.
شاید باید به جای شبانه گوش سپردن به گریه هایت، قفل را میشکستم و بوسه بر رد اشک ها می زدم.
و شاید باید تا قبل از دیر شدن همه ی اینها، تو را بیشتر دوست می داشتم تا اکنون این حرف ها را با خاکسترت در میان نگذارم، رز پژمرده ی من.
شاید باید بیشتر چشمانت را هلالی می کردم تا غم عظیمی که در آنها نهفته است را نبینم.
شاید باید بیشتر انحنای کمرت، انگشتانم را لمس می کرد تا شب ها با حسرت در آغوش گرفتنت پتویم را بغل نکنم.
شاید باید به جای شبانه گوش سپردن به گریه هایت، قفل را میشکستم و بوسه بر رد اشک ها می زدم.
و شاید باید تا قبل از دیر شدن همه ی اینها، تو را بیشتر دوست می داشتم تا اکنون این حرف ها را با خاکسترت در میان نگذارم، رز پژمرده ی من.