Репост из: 𝐁𝗅𝖺𝖼𝗄 𝗆𝖺𝗂𝗅 -rest-
راستشو بخوای نوشتهات خیلی منو غرق خودش کرد
یه چیزی داشت که ادمو ناخودآگاه میکشید سمت خودش خیلی خوب تونسته بودی حس "داشتن و نداشتن" رو نشون بدی تصویر سازی هات زنده و واقعی بودن مخصوصا اونجایی که از خنده هاش نوشتی "کاش اصلا خندههایت برای همه به جز من نشنیدنی بود. خندههایت مقدساند، وقتی گوشهی لبهایت به بالا خم میشوند دلم میخواهد برایت بمیرم" 😭😭😭 خیلی قشنگ و عمیق بود چیزی که نوشتی صرفا یه متن عاشقانه ساده نبود بیشتر شبیه اعترافی بود که از ته قلب اومده همین صداقتش باعث شد به دلم بشینه واقعا باید به قلمت آفرین گفت چون هم شاعرانه بود هم ملموس و این ترکیب خیلی کم پیدا میشه قلمت واقعا تکه آناهیتا :)
خسته نباشی پیشی سیاهه🤎
یه چیزی داشت که ادمو ناخودآگاه میکشید سمت خودش خیلی خوب تونسته بودی حس "داشتن و نداشتن" رو نشون بدی تصویر سازی هات زنده و واقعی بودن مخصوصا اونجایی که از خنده هاش نوشتی "کاش اصلا خندههایت برای همه به جز من نشنیدنی بود. خندههایت مقدساند، وقتی گوشهی لبهایت به بالا خم میشوند دلم میخواهد برایت بمیرم" 😭😭😭 خیلی قشنگ و عمیق بود چیزی که نوشتی صرفا یه متن عاشقانه ساده نبود بیشتر شبیه اعترافی بود که از ته قلب اومده همین صداقتش باعث شد به دلم بشینه واقعا باید به قلمت آفرین گفت چون هم شاعرانه بود هم ملموس و این ترکیب خیلی کم پیدا میشه قلمت واقعا تکه آناهیتا :)
خسته نباشی پیشی سیاهه🤎