خسته از دنیایی که هرروز براش قلدری میکرد نگاهش رو به شهری دوخته بود که ازش متنفر بود
این شهر نفسش رو میگرفت، مجبورش میکرد تا ساکت بشه و هیچ اعتراضی نداشته باشه.
توی یه لحظه همه چیز بهم ریخت، آسمونی که همیشه به صاف بودنش اعتماد داشت مثل بازیهای کامیپوتری که اغلب توی گیمنت میکرد دچار گلیچ شده بود.
نمیتونست صحنههایی که داره میبینه رو تشخیص بده، حتی نمیتونست بفهمه این یه خوابه یا واقعیت!
دلش میخواست هرجوری شده بیدار بشه اما نمیتونست.
صداهایی رو نزدیک گوشش میشنید.
+بنظرت حالش خوب میشه؟
_نمیدونم باید هرچی زودتر خوب بشه این اشتباه سیستم بوده و اگه اون بمیره سیستمم باهاش میمیره
+چانا چیکار باید کنیم؟
چند لحظهای سکوت شد و بعد صدایی که به فرد چان نام ربط داشت دوباره شروع به حرف زدن کرد
_مجبوریم یکی دیگه از کلونها رو از دنیای دیگه بیاریم به جاش تا بتونیم همه چیز رو درست کنیم
چشمهاش رو باز کرد و به اطرافش نگاه کرد
نفس نفس میزد این دیگه چه کابوس کوفتی بود
با قدمهای کوتاهی جایی که بود رو گشت انگار هنوزم درگیر این کابوس بود هرچیزی که جلوی چشماش بود بیش از حد عجیب غریب و غیرواقعی میومد.
انگار که همه چیز اینجا طبق یه برنامه ریزی پیش میرفت درست مثل یه سیستم!
『#OT8 ꨄ #senario』
【
𝐌𝐚𝐟𝐢𝐚'𝐬𝐄𝐝𝐢𝐭】